Identyfikacja czynnika hamującego uwalnianie histaminy wytwarzanego przez ludzkie jednojądrzaste komórki in vitro.

Ludzkie komórki jednojądrzaste (MNC) wydzielają czynnik uwalniający histaminę (HRF) podczas hodowli in vitro. HRF indukuje uwalnianie histaminy i innych mediatorów z bazofilów i komórek tucznych. Wykazaliśmy, że MNC produkuje również czynnik hamujący uwalnianie histaminy (HRIF) i że synteza jest wzmacniana przez hodowlę z fizjologicznymi stężeniami histaminy (10 (-10) do 10 (-6) M) i przez mitogen konkanawalinę A ( Con A). HRIF nie wpływa na uwalnianie zainicjowane przez inne leki pobudzające wydzielanie, takie jak alergen, anty-IgE, C5a, Con A i octan mirystynianu forbolu. HRIF wymaga preinku...

Synteza antygenu czynnika VIII przez hodowlane megakariocyty świnki morskiej

Immunoprecypitaty zawierające antygen czynnika VIII świnki zostały przygotowane z osocza świnki morskiej z reagującym krzyżowo króliczym antyludzkim czynnikiem VIII. Monospecyficzne antysurowice dla świnki morskiej Antygen czynnika VIII wytworzono u królików, stosując te przemyte immunoprecypitaty jako immunogeny. Powstały antysurowice na antygen czynnika VIII świnki morskiej wykrył antygen czynnika VIII w osoczu świnki morskiej i zahamował aktywność czynnika von Willebranda w osoczu świnki morskiej. To przeciwciało wykrywa również antygen czynnika VIII w rozpuszczonej mieszaninie białek pr...

Dziedziczenie ludzkich wariantów 1-kwaśnej glikoproteiny (orosomucoid)

Chociaż warianty glikoproteiny ?-kwasowej wolnej od kwasu sialowego opisano u ludzi, sposób dziedziczenia tych typów nie został wcześniej opisany. Dzięki zastosowaniu nowej techniki immunofiksacji po elektroforezie w żelu agarozowym pełnej surowicy potraktowanej neuraminidazą, niniejsze badanie wykazuje, że typy wariantów glikoproteinowych? 1 w członach rodziny są zgodne z dziedziczeniem jako cechy autosomalne z kodominującą ekspresją. Częstotliwości genów zostały określone dla kilku grup etnicznych. Z całkowitej liczby 11 par macierzy-sznurka w surowicy siedem było niezgodnych typów, co w...

Analiza molekularna wariantowej rodzinnej polineuropatii amyloidotycznej z ataksją móżdżkową i znakami w kształcie piramidy.

Przebadano japońską rodzinę o nietypowej rodzinnej amyloidotycznej polineuropatii typu I (FAP) w Iiyama w Japonii. Większość członków rodziny ma dysfunkcje w ośrodkowym układzie nerwowym, oprócz typowych objawów typu I FAP. Gen transtyretyny (TTR, zwany także prealbuminą) nietypowego FAP (FAP-IY) analizowano technikami rekombinacji DNA i metodą RIA. Stwierdzono, że mutacja FAP-IY jest odpowiedzialna za podstawienie metioniny za waliną w pozycji 30 TTR, tak jak w przypadku typowego FAP typu I. Jednak analiza polimorfizmów DNA w locus TTR wykazała, że FAP-IY ma tło genetyczne różniące się o...

Najnowsze zdjęcia w galerii 50zhpmokotow:

Konserwowane cytoplazmatyczne reszty tyrozynowe podjednostki gamma są wymagane w przypadku sygnału fagocytarnego, w którym pośredniczy Fc gamma RIIIA.

Receptory Fc dla immunoglobulin znajdują się na wielu komórkach i są ważne w obronie gospodarza. Transfekowaliśmy Fc gamma RIIIA, obecną na makrofagach i komórkach naturalnych zabójców (NK), w komórkach COS-1, aby zbadać ich rolę w fagocytozie i mobilizacji wapnia przy braku innych receptorów Fc gamma. Ludzką Fc gamma RIIIA-alfa (CD16) kotransfekowano z powiązanymi łańcuchami, Fc gamma RIIIA gamma lub zeta. Zaobserwowano, że zarówno gamma jak i zeta indukują sygnał fagocytujący, ale gamma był co najmniej sześciokrotnie skuteczniejszy niż zeta. Konserwatywna substytucja fenyloalaniną jed...

Unikalne środowisko endokrynologiczne płodu.

Tabela II podsumowuje w formie tabelarycznej główne cechy płodowego środowiska endokrynologicznego omówione na powyższych stronach. Ssak płodowy rozwija się w środowisku, w którym łożysko zapewnia funkcje oddychania, żywienia i wydalania. Metabolizm tkanek płodu jest w dużej mierze ukierunkowany na anabolizm; Temperatura ciała jest modulowana przez matczyny metabolizm, a termogeneza tkanki płodowej jest utrzymywana na poziomie podstawowym. Wydaje się, że wzrost tkanki i narząd jest regulowany przez czynniki wzrostu, które prawdopodobnie działają przez autokrynne lub parakrynne mechanizmy po...

Apoptoza komórek mezangialnych: główny mechanizm rozkurczu kłębuszków nerkowych w doświadczalnym mezangialnym proliferacyjnym zapaleniu nerek.

Wzrost liczby komórek mezangialnych może zwiastować blizny kłębuszkowe, ale nie są one nieodwracalne. W tym badaniu poszukiwano mechanizmów, dzięki którym można usunąć nadwyżkowe kłębuszkowe komórki mezangialne. Niewielka część hodowanych komórek mezangialnych wykazywała typowe cechy morfologiczne apoptozy (zaprogramowanej śmierci komórki), która była zwiększona przez pozbawienie czynnika wzrostu lub ekspozycję na cykloheksymid, bodźce, o których wiadomo, że zwiększają apoptozę w innych typach komórek. Apoptozę potwierdzono przez typowe rozszczepienie chromatyny internukleosomal...

Spontaniczne wytwarzanie transformującego czynnika wzrostu-beta 2 przez pierwotne hodowle komórek nabłonka oskrzeli. Wpływ na zachowanie komórek in vitro.

Zdolność komórek nabłonkowych dróg oddechowych do wytwarzania transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) może być ważnym mechanizmem kontroli wzrostu, różnicowania i naprawy nabłonka dróg oddechowych. Aby określić, czy komórki nabłonkowe dróg oddechowych są zdolne do wytwarzania TGF-beta, zbadaliśmy pierwotne hodowle bydlęcych komórek nabłonka oskrzeli. Przy użyciu testu biologicznego aktywność TGF-beta wykryto łatwo w pożywce kondycjonowanej przez bydlęce komórki nabłonka oskrzeli. Neutralizujące surowice odpornościowe na TGF-beta 1 i TGF-beta 2 zastosowano do wykazania, ...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana fenotypu FXIIIA osocza po transplantacji była...

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza niż jedna piąta od ludzkiego TCII-B12; ludzkie ...

Regulacja w górę kanału sodowego serca szczura przez leczenie in vivo lekiem antyarytmicznym klasy I.

Leki antyarytmiczne Klasy I hamują kanał sodowy przez wiązanie się z receptorem związanym z kanałem. W niniejszym raporcie pokazujemy, że podawanie in vivo lekowi antyarytmicznemu klasy I meksyletyny szczurom indukuje zwiększenie poziomu sodu w izolowanych miocytach sercowych. Liczbę kanałów sodowych oceniano za pomocą testu radioligandowego z użyciem benzoesanu specyficznego dla kanału sodowego [3H] benzoesanu batrachotoksyny ([3H] BTXB). Podawanie meksyletyny szczurom indukowało zależny od dawki wzrost całkowitego wiązania [3H] BTXB całkowitego (Bmax) na izolowanych miocytach sercowych. Liczb...

Kontrola produkcji szpiku przez poziom podaży żelaza

Poziom wytwarzania erytroidalnego szpiku różni się znacznie w różnych zaburzeniach erytropoetycznych. Częściowo odzwierciedla to poziom stymulacji erytropoetyną, określony przez nasilenie anemii. Jednak podaż żelaza odgrywa równie ważną rolę w kontroli erytropoezy. Jak wykazano u zdrowych osób poddanych długotrwałym niedokrwistościom wywołanym upuszczaniem krwi, szpik erytroidalny zwiększy produkcję o zaledwie dwa do ośmiu razy normalnie, w zależności od zapasu żelaza dostępnego z różnych puli żelaza. Podczas gdy żelazo dostarczane z normalnych magazynów siateczkowo-śródbłonkowy...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy stosunku molowym C9: C8 wynoszącym 2,8: 1, przy którym utworzyło się około 900...

Wpływ modulujący na syntezę i wydzielanie immunoglobulin przez limfocyty u pacjentów z niedoborem odporności.

Inkubacja limfocytów obwodowych (PBL) od zdrowych dawców z indukowanym pokeweek mitogenem (PWM) powodowała końcowe różnicowanie limfocytów B do immunoglobulin (Ig) syntetyzując i wydzielając komórki plazmatyczne. Komórki B od pacjentów z hipogammaglobulinemią z różnymi pierwotnymi niedoborami odporności nie uległy funkcjonalnemu zróżnicowaniu po podobnym leczeniu z użyciem PWM. Wspólne hodowle BL od zdrowych dawców i pacjentów z hipogammaglobulinemią często powodowały odchylenia, zarówno pozytywne, jak i negatywne, od oczekiwanych poziomów biosyntezy wewnątrzkomórkowej Ig stymulowane...

Celowanie genowe u myszy ujawnia zapotrzebowanie na angiotensynę w rozwoju i utrzymywaniu morfologii nerek i regulacji czynnika wzrostu.

Podwyższone poziomy endogennej angiotensyny mogą powodować nadciśnienie tętnic nerkowych w wyniku silnego działania wazopresyjnego peptydu. Wytworzyliśmy przez celowanie w geny myszy homozygotycznych pod względem mutacji zerowej w genie angiotensynogenu (Atg-1). Po urodzeniu zwierzęta Atg-1 wykazują niewielkie opóźnienie w dojrzewaniu kłębuszków nerkowych. Chociaż zwierzęta Atg-1 są niedociśnione przez 7 tyg. Wieku, rozwijają one, w wieku 3 tygodni, wyraźne zmiany w korze nerek, podobne do tych w nadciśnieniowej nefrosterapii. Ponadto, brodawki homozygotycznych zmutowanych nerek są zmniejsz...

Zmieniono ekspresję kallikreiny nerkowej i ekspresji genu reniny u szczurów nerczycowych i modulację poprzez konwersję hamowania enzymu.

Wydalanie kallikreiny z moczem (UKE) jest zmniejszone u szczurów z pasywnym zapaleniem nerek Heymann (PHN), ale wzrasta po konwersji inhibicji enzymu (CEI). Chociaż CEI wzmaga aktywność bradykininy, nie zbadano ani wpływu CEI na wydzielanie kalikreiny, ani na nieprawidłowy metabolizm kalikreiny nerkowej w PHN. Aby określić mechanizm, za pomocą którego CEI zwiększa UKE, normalne szczury i PHN otrzymywały enalapril, 40 mg / kg doustnie przez 4 dni. UKE był o 85% niższy w PHN niż w normalnych i wzrósł w obu grupach po CEI, chociaż UKE w PHN pozostało znacznie mniej niż w normalnych. MRNA kalikrei...

Insulina łagodzi wywołane wazopresyną przemiany wapnia i zależną od napięcia odpowiedź wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych szczura.

Insulina łagodzi reakcje skurczowe mięśni gładkich naczyń (VSM) u różnych agonistów. Szczurom insulinopenicznym i opornym na insulinę brakuje tego normalnego osłabienia odpowiedzi skurczowej naczyń. W celu zbadania tego mechanizmu atenuującego zbadano wpływ insuliny na odpowiedź wapniową (Ca2 +) hodowanych komórek VSM (a7r5) na wazopresynę argininy (AVP) i potencjał błonowy. Insulina (1 i 100 mU / ml) przesunęła krzywe odpowiedzi na dawkę AVP w prawo, zmniejszając siłę względną AVP odpowiednio 16-krotnie i 220-krotnie. Odpowiedzi na AVP były znacznie osłabione w ciągu 30 minut od pod...

Monoklonalne wydzielanie autoprzeciwciał przez ludzkie hybrydomy. Wybór hybryd za pomocą konwencjonalnych i nowatorskich technik.

Komórki hybrydoma wydzielające autoprzeciwciała były wytwarzane przez fuzję komórek somatycznych limfocytów B od pacjenta z układowym toczniem rumieniowatym z dwoma różnymi liniami ludzkiego szpiczaka. Selekcję hybryd utworzonych z jednej z tych linii komórkowych przeprowadzono przy użyciu pożywki hodowlanej zawierającej aminopterynę, ponieważ ta linia komórkowa wykazywała niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyna-guanina (HGPRT). Druga linia szpiczaka nie wykazywała niedoboru HGPRT, lecz była leczona węglanem dietylu, który zapewniał śmierć nieskondensowanych komórek szpiczaka. T...

Odporność komórkowa specyficzna dla guza w kontaktach domowych pacjentów z nowotworami.

Pacjenci z mięsakiem kościotrzewnowym (i nowotworami pokrewnymi), przerostem i rakiem piersi oraz ich kontakty domowe zostali przetestowani pod kątem odporności komórkowej zależnej od nowotworu przeciw tym nowotworom za pomocą krótkoterminowego testu uwalniania chromu-51. Test ten, powtarzalny przez wiele miesięcy i dobrze skorelowany z przebiegiem klinicznym pacjentów, został wykorzystany do wykazania, że domowe kontakty pacjentów z mięsakiem kościotrzewnowym i rakiem piersi mają swoistą odporność na typ nowotworu, z którym mają kontakt. W obu typach nowotworów zakres wartości cytotoksyczn...

Rekonstrukcja limfocytów B po przeszczepie szpiku ludzkiego. Antygen Leu-1 definiuje odrębną populację limfocytów B.

Różnice w ekspresji Leu-1 (CD5) określają dwie populacje komórek B po przeszczepieniu szpiku, komórkach Leu-1 + i Leu-1 B. Komórki Leu-1 + B były poliklonalne, pochodzące od dawcy i nie wykazywały ekspresji wykrywalnego receptora interleukiny 2. Komórki B Leu-1 + pojawiały się zazwyczaj 2-4 tygodnie po przeszczepieniu szpiku i często poprzedzały odzyskiwanie komórek Leu-1-B. Ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) spowodowała odzyskanie znacząco mniej komórek Leu-1 + B, podczas gdy limfocyty Leu-1 ulegały jedynie zmniejszeniu w ostrej GvHD. Analiza wieloczynnikowa ...

Eksperymentalna chemioterapia nekrozy skóry u świń. Mechanistyczne badania toksyczności i ochrony antybiotykowej antracykliny za pomocą radykalnego związku dimerycznego.

Reaktywność przeciwnowotworowych antracyklin i antybiotyków mitomycyny C z dimerami rodników oksomorfolinylowych, bi (3,5,5-trimetylo-2-oksomorfolin-3-yl) (TM3) i bi (3,5-dimetylo-5-hydroksymetylo-2 -oksomorfolin-3-yl) (DHM3), badano in vitro. Reszta oksomorfolinylowa zredukowała daunorubicynę do pośredniego chinonu metydu, który przereagował z rozpuszczalnikiem z wytworzeniem 7-deoksydaunorubicynonu. Reakcja solwolizy następowała po kinetyce pierwszego rzędu, a stałe szybkości reaktywności (k2) zmierzone dla siedmiu analogów antracyklin były w zakresie od 2 X 10 (-2) s-1 do 8,0 X 10 (-4) s-1. Re...

Badanie wad wydalniczych wątroby w niezbędnym niedoborze kwasów tłuszczowych. Ich możliwy związek z genezą cholesterolowych kamieni żółciowych.

Samce chomików otrzymywały normalną i niezbędną dietę kwasów tłuszczowych (EFA) przez co najmniej 12 tygodni przed kaniulacją przewodów żółciowych. W przypadku fosforanu [32P] synteza wątrobowa lecytyny była podobna, ale wydalanie z żółcią nowo zsyntetyzowanej lecytyny było istotnie zmniejszone u pacjentów z niedoborem EFA w porównaniu z normalnymi chomikami. Hepatyczna dawka dożylnie podawanego taurocholanu (TC) i taurochenodeoksycholanu (TCDC) była podobna w obu grupach zwierząt. Jednakże wydalanie z żółcią dożylnie podawanych wlewów było istotnie zmniejszone u chomików z niedo...

Hamowanie interakcji między komórkami leukocytów a śródbłonkiem i stan zapalny przez peptydy z adhezyny bakteryjnej, która naśladuje czynnik krzepnięcia X.

Czynnik X (czynnik dziesiąty) kaskady krzepnięcia wiąże się z integryną CD11b / CD18 podczas zapalenia, inicjując aktywność prokoagulacyjną na powierzchni leukocytów (Altieri, DC, OR Etingin, DS Fair, TK Brunk, JE Geltosky, DP Hajjar i TS Edgington, 1991. Science [Wash.DC]., 254: 1200-1202). Filamentowa hemaglutynina (FHA), adhezyna z Bordetella pertussis również wiąże się z integryną CD11b / CD18 (Relman D., E. Tuomanen, S. Falkow, DT Golenbock, K. Saukkonen i SD Wright 1990. Cell 61: 1375 -1382). Pętle wiążące FHA i CD11b / CD18 podobieństwa sekwencji aminokwasów dzielą X. Peptydy FHA po...

Myszy z niedoborem odporności rozwijają typowe miażdżycowe smugi tłuszczowe po karmieniu dietą miażdżycogenną.

U wsobnych szczepów myszy C57BL / 6J rozwijają się typowe miażdżycowe smugi tłuszczowe w aorcie po 15 tygodniu na diecie wysokotłuszczowej o wysokiej zawartości cholesterolu. W celu zbadania wpływu układu odpornościowego na rozwój pasm tłuszczowych w tym modelu, myszy C57BL / 6J z normalnym układem odpornościowym porównano z myszami C57BL / 6J niosącymi mutacje powodujące różne niedobory immunologiczne. Obejmowały one myszy z ciężkim połączonym niedoborem odporności, bezgrasiczymi myszami "nagimi", myszami z niedoborem MHC klasy I i myszami z niedoborem MHC klasy II. Pomimo pod...

Albumina pomaga w usuwaniu taurocholanu przez wątrobę szczura.

Perfuzja wątroby szczura usuwa 97% taurocholanu z krążenia aferentnego, gdy stężenie albuminy perfuzatowej wynosi 0,5 g / dl. Zwiększenie stężenia albuminy 10-krotnie zmniejsza stężenie wolnego taurocholanu o współczynnik pięciu, ale powoduje jedynie 50% zmniejszenie pozornego współczynnika wychwytu. Podobna rozbieżność wynika z niezależnej od modelu analizy frakcji ekstrakcyjnych. Z tych obserwacji wynika, że wychwyt nie jest napędzany wyłącznie, lub nawet głównie, przez stężenie wolnego taurocholanu w osoczu, ale zależy również od interakcji między albuminą a powierzchnią komór...

Transformujący czynnik wzrostu-beta podwyższa poziomy stanu stacjonarnego prokolagenu typu I i informacyjnych RNA fibronektyny po transkrypcji w hodowanych ludzkich fibroblastach skóry.

Transformacja czynnika wzrostu-beta (TGF beta), po wstrzyknięciu podskórnym nowonarodzonym myszom, wywołuje szybką reakcję zwłóknieniową, stymuluje chemotaksję i podwyższa tempo biosyntezy kolagenu i fibronektyny przez fibroblasty in vitro. Zbadaliśmy mechanizmy molekularne stymulowanej przez TGF beta syntezy kolagenu i fibronektyny w hodowanych ludzkich fibroblastach napletka. TGF beta preferencyjnie stymulował 3-5-krotną syntezę łańcuchów prokolagenu fibronektyny i typu I, jak pokazano na podstawie analizy polipeptydów. Wystąpiło również jednoczesne podniesienie poziomów stacjonarnych inf...

Wątrobowy metabolizm glukagonu. Korelacja przetwarzania hormonów przez wyizolowane hepatocyty psów z metabolizmem glukagonu u ludzi iu psów.

Stwierdziliśmy, że hepatocyty psie i szczurze przetwarzają (125I) jododec10-glukagon na metabolit peptydowy pozbawiony końcowych trzech NH2 hormonu. Peptyd jest uwalniany do pożywki do inkubacji komórek, a na jego tworzenie nie ma wpływu wiele środków lizosotropowych lub innych. Wykorzystanie specyficznych testów radioimmunologicznych i filtracja żelowa wykazały zarówno u zdrowych pacjentów, jak iu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, peptyd osoczowy posiadający właściwości fragmentu hormonalnego zidentyfikowanego na podstawie badań komórkowych. Badania nad psem wykazały dodatni ...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która segregowała w sposób zgodny z autosomalnym recesywnym dziedziczeniem choroby. Tę ...

Czynnik ominięcia czynnika VIII czynnika tkankowego bydła za pomocą psiego modelu hemofilnego.

Krwawiące zaburzenie hemofilii A obecnie leczone terapią zastępczą brakującego czynnika krzepnięcia, czynnika VIII, jest często komplikowane rozwojem przeciwciał neutralizujących. Potencjał terapeutyczny atenuowanych postaci związanego z lipidami czynnika tkankowego glikoproteiny, znanego inicjatora krzepnięcia, zbadano jako aktywność w przepływie czynnika VIII. Ułamek białka czynnika tkankowego (Apo-TF) został częściowo oczyszczony i wykazywał minimalną aktywność prokoagulacyjną przed relipidacją in vitro. W badaniach pilotażowych stwierdzono, że wstrzykiwanie Apo-TF do królików upr...

Krytyczna ocena roli krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wysiłkowej.

Aby ocenić rolę krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wywołanej wysiłkiem, przeprowadzono dwa eksperymenty. W pierwszym ćwiczeniu sześciu pacjentów z astmą przeszło do wyczerpania na ergometrze rowerowym, jednocześnie rejestrując tętnicze pH w okresowych odstępach czasu. Wiele aspektów mechaniki płuc zostało zmierzonych przed i po obciążeniu pracą. Po wyzdrowieniu powtórzono identyczne procedury, ale wprowadzono wystarczającą ilość wodorowęglanu sodu, aby utrzymać pH na poziomie przed treningowym. W obu eksperymentach indukowano statystycznie identyczne ataki astmy. A...

Kinetyka usuwania glukozy w całym ciele i przez przedramię u człowieka.

Ponownie oceniliśmy koncepcję, że wskaźnik usuwania glukozy in vivo u człowieka jest determinowany przez aktywność układu transportu glukozy. Szybkość usuwania glukozy określano w całym ciele i przedramieniu przy czterech poziomach insuliny (około 9, około 50, około 160 i około 1700 mikrU / ml) i przy każdym poziomie insuliny przy czterech poziomach glukozy (około 90, około 160, około 250 i około 400 mg / dl). Przy najniższym poziomie insuliny stałe Michaelisa (Ks: s) do usuwania glukozy w całym ciele (8,7 +/- 1,1 mM) i przedramieniu (7,4 +/- 1,4) mM) były zgodne z Ks określonymi in vitr...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom typu dzikiego zaowocowało znacznie (20 do 50 razy...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo zależna od względnej rezerwy perfuzji...

Apolipoproteina (apo) E hamuje zdolność kryształów moczanu monosodowego do stymulowania neutrofili. Charakterystyka śródstawowej apo E i demonstracja wiązania apo E z kryształami moczanu in vivo.

Czynniki, które modulują zdolność kryształów moczanu monosodowego do stymulowania leukocytów, mogą regulować zapalenie dny. Lipoproteiny, które niosą apo B-100 i apo E wiążą się z kryształami moczanu i hamują oddziaływanie kryształ-neutrofil. W tym badaniu zaobserwowaliśmy, że kryształy moczanów, pokryte apo E pochodzenia monocytów, mają zmniejszoną zdolność do stymulowania neutrofili. Apo E wykryto również na powierzchni kryształów moczanu odzyskanych od pacjentów z dną. Zatem analizowaliśmy apo E w niezapalnym płynie maziowym i stwierdziliśmy, że jest on związany z cząstk...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wysoki poziom Ca ++, ale fragmenty karboksylow...

Regulacja aktywności enzymu glikolitycznego podczas przewlekłego niedotlenienia poprzez zmiany zawartości enzymu ograniczającego szybkość. Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych do ilościowego oznaczania zmian zawartości kinazy pirogronianowej.

Monoklonalne przeciwciała przygotowano wobec kinazy pirogronianowej (PyKi, ATP: fosfotransferaza pirogronianowa, EC 2.7.1.40) i stosowano do ilościowego oznaczania zawartości PyKi w komórkach płuc L2 i fibroblastach WI-38 hodowanych w warunkach niedotlenienia i normotoksyczności. Po 96 h hodowli hipoksycznej aktywność PyKi była znacznie zwiększona w obu typach komórek (L2: normoksia [Po2 = 142 torr], 0,11 +/- 0,01 [SD], niedotlenienie [Po2 = 14 torr], 0,25 +/- 0,04 U / mikrogram DNA, P <0,01). Zawartość PyKi wzrosła proporcjonalnie w obu liniach komórkowych (L2: normoksia, 0,44 +/- 0,13, niedotl...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a potwierdziło autentyczność klonu lambda gt11. Gen dla łańcucha a czynnika XIII zos...

Wymiana dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus: wielokompartmentowa analiza kinetyki dwutlenku węgla

Wymiany dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus badano ilościowo za pomocą wodorowęglanu sodu-14C i stosując model układu siedmiu przedziałów. Szybkości transferu w różnych przedziałach, wielkości przedziałów i szybkości produkcji dwutlenku węgla przez płód i matkę określono za pomocą komputera zaprogramowanego tak, aby pasował do modelu teoretycznego do danych poprzez dostosowanie wartości parametrów modelu aż do najlepszego dopasowania ? Otrzymano. Potwierdzono, że wymiana dwutlenku węgla pomiędzy płodową i matczyną krwią przez łożysko jest szybka, że pomiędzy płodową k...

Sygnały proliferacyjne dla supresorowych limfocytów T. Komórki pomocnicze stymulowane mitogenem szkarłatki in vitro wytwarzają czynnik wzrostu komórek supresyjnych.

Aby zdefiniować sygnały molekularne opracowane przez populacje induktorów wspomagających wzrost lub różnicowanie komórek T8 +, zebraliśmy supernatanty stymulowanych mitogenami szkarłatków (PWM) pozbawionych komórek T8 +. Po dodaniu do oczyszczonych komórek T8 + supernatanty te spowodowały znaczną proliferację. PWM plus interleukina 2 (IL-2) w ilościach równoważnych ilościom w supernatancie nie może odtworzyć odpowiedzi wywołanej przez supernatant. Komórki T8 + aktywowane supernatantami otrzymanymi z komórek T4 + pulsowanych PWM tłumiły nowe hodowle PWM. Chociaż wykazywały małą prolif...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyny do hodowli HUVEC powoduje 3-10-krot...

Modulacja proliferacji keratynocytów in vitro za pomocą endogennej syntezy prostaglandyn.

Aby zrozumieć związek między proliferacją naskórka a jego metabolizmem kwasu arachidonowego, badaliśmy ludzkie keratynocyty hodowane in vitro w konfluentnych lub niepłynnych gęstościach. Hodowle keratynocytów inkubowano z syntetyzowaną [14C] kwasem arachidonowym prostaglandyną (PG) E2 PGD2, PGF2 alfa i małymi ilościami 6-keto-F1 alfa. Niekonfluentne hodowle zsyntetyzowały czterokrotnie więcej PGE2 niż konfluentne kultury. Po zbadaniu proliferacji przy użyciu inkorporacji [3H] tymidyny do DNA stwierdzono, że tej zwiększonej syntezie PGE2 towarzyszyło czterokrotne zwiększenie szybkości prolif...

Kwaśne poliaminokwasy hamują ludzką toksyczność zasadowego białka granulocytów eozynofilowych. Dowód na rolę funkcjonalną ProMBP.

Eozynofilowy główny białko granulki (MBP), silna toksyna dla robaków pasożytniczych i komórek ssaków in vitro, jest pojedynczym łańcuchem polipeptydowym bogatym w argininę. MBP zostało zlokalizowane na uszkodzonych robakach i tkankach w chorobach nadwrażliwości, w tym astmie oskrzelowej. CDNA MBP wskazuje, że MBP ulega translacji jako lekko kwasowa preproproteina z kwaśnym propartem. Aby przetestować hipotezę, że kwasowa część pro proBBP hamuje toksyczność dojrzałego MBP, kwaśne poliaminokwasy (aa) zostały użyte jako antagoniści toksyczności MBP do komórek K562 i nabłonka tchawicy ...

Modyfikacja przez Beta-adrenergiczną blokadę odpowiedzi krążeniowych na ostrą niedotlenienie u człowieka

U 17 zdrowych mężczyzn, blokada beta-adrenergiczna znacząco zmniejszyła tachykardię i zwiększenie pojemności minutowej serca związane z inhalacją 7,5% tlenu przez 7 do 10 minut. Niedotlenienie nie zwiększyło stężenia adrenaliny lub noradrenaliny w osoczu u sześciu pacjentów. Ponadto, blokada receptorów alfa i beta w przedramieniu nie wpłynęła na rozszerzenie naczyń krwionośnych w przedramieniu wywołane niedotlenieniem, dostarczając dowodów farmakologicznych, że niedotlenienie stosowanego stopnia i czasu trwania nie wiązało się ze wzrostem stężenia krążących katecholamin u człowie...

Próg plazmy epinefryny dla efektów lipolitycznych u człowieka: pomiar transportu kwasów tłuszczowych z [1-13C] kwasu palmitynowego.

Aby określić progi epinefryny w osoczu w celu uzyskania efektu lipolitycznego, podawano 60-minutową infuzję adrenaliny przy nominalnych szybkościach 0,1, 0,5, 1,0, 2,5 i 5,0 mikrogramów / min u każdego z czterech zdrowych młodych dorosłych mężczyzn, jednocześnie otrzymywali jednoczesną infuzję kwasu [1-13C] palmitynowego w celu oszacowania transportu wlotowego wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu. Te 20 infuzji dało w stanie stacjonarnym stężenie epinefryny w osoczu w zakresie od 12 do 870 pg / ml. Progi adrenaliny w osoczu dla zmian poziomu glukozy we krwi, mleczanu i beta-hydroksymaślanu by...

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminokwasów kodowanych przez ekson 6. Skrócone b...

Modyfikacja właściwości biofizycznych i endotoksycznych bakteryjnych lipopolisacharydów przez surowicę.

Normalna surowica królika zmniejsza gęstość wyporową lipopolisacharydu (LPS) z Escherichia coli 0111: B4 (d = 1.44 g / cm3) i Salmonella minnesota R595 (d = 1,38 g / cm3) do wartości mniejszej niż g / cm3. To przesunięcie gęstości jest związane z hamowaniem szeregu aktywności endotoksycznych LPS; mianowicie aktywność pirogenna, zdolność do natychmiastowej neutropenii u królików, letalność u myszy z adrenalektomią i aktywność przeciwpełniotwórczą. Po podaniu dożylnym LPS królikom zaobserwowano jakościowo podobną zmianę gęstości w płynie. Wstępne dowody sugerują, że przesunięci...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i IR są wysoce koeksprymowane w brązowym tłuszczu...

Hormonalna regulacja poziomów Lp (a) w surowicy. Przeciwne efekty po leczeniu estrogenami i orchidektomii u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego.

Stężenia lipoprotein w surowicy (a) [Lp (a)] określono w dwóch grupach starszych mężczyzn cierpiących na raka prostaty, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia estrogenem (n = 15) lub orchidektomii (n = 16). Estrogen podawano doustnie, etynyloestradiol, 150 mikrogramów na dobę, w połączeniu z domięśniowym fosforanem poliestradiolu, 80 mg / mo. Poziomy wyjściowe były podobne w obu grupach, ale 6 miesięcy po rozpoczęciu leczenia poziomy Lp (a) w surowicy zmniejszyły się o około 50% w grupie leczonej estrogenem (P poniżej 0,001), w przeciwieństwie do wzrostu o 20% (P mniej 0,01) w grupi...

Modelowanie kliniczne szczepień komórek T przeciwko chorobom autoimmunologicznym u szczurów. Wybór specyficznych dla antygenu komórek T przy użyciu mitogenu.

Skuteczne szczepienie komórek T przeciwko eksperymentalnym chorobom autoimmunologicznym obejmuje leczenie aktywowanymi, autoimmunologicznymi limfocytami T. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu sprawdzenia, czy komórki T specyficzne wobec antygenu obecne w niskiej częstotliwości mogą być wybrane in vitro bez użycia specyficznego antygenu. Szczurzym modele adiuwantowego zapalenia stawów i eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie mózgu i rdzenia poddano badaniu przy użyciu testów proliferacji i technik ograniczania rozcieńczania w celu ilościowego określenia zmian reaktywności heterogennej popu...

Tłumienie ostrych i przewlekłych stanów zapalnych u szczurów z nowotworem.

Zarówno ostre jak i przewlekłe komórkowe reakcje zapalne zostały zahamowane u szczurów z nowotworami złośliwymi. Zahamowanie ostrych reakcji zapalnych wykazano w zapaleniu naczyń wywołanym przez kompleks immunologiczny oraz w akumulacji leukocytów w podskórnie wszczepionych gąbkach poliwinylowych. U pacjentów z przewlekłą reakcją zapalną wykazano supresję reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego. Pomimo tych stłumionych reakcji, reaktywność skórna dla mediatorów wazoprzepuszczalności nie została zmniejszona. Ani poziomy dopełniacza w surowicy, ani liczba krążących leukocytów nie u...

NB1, nowy antygen specyficzny dla neutrofili zaangażowany w patogenezę neutropenii u noworodków

Zgłoszono nowy ludzki antygen, który jest obecny tylko na neutrofilach krwi. Antygen specyficzny dla neutrofili, oznaczony NA1, został wcześniej zidentyfikowany w dwóch niepowiązanych rodzinach i wykazano, że bierze udział w niekompetencji płodowej i rozwoju neutropenii noworodków izoimmunizacyjnych u pięciu noworodków. W niniejszym dokumencie drugi antygen, oznaczony jako NB1, zidentyfikowano w czterech rodzinach z siedmiorgiem dzieci dotkniętych chorobą. Wykazano, że przeciwciała, które reagują z tym drugim antygenem, powodują selektywną aglutynację neutrofili, ale nie innych komórek krwi....

Czynnik tkankowy jest głównym bodźcem do tworzenia roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego u królików.

Zbadaliśmy możliwe mechanizmy lokalnej inicjacji koagulacji w tworzeniu roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego za pomocą modelu królika. Aktywację kontaktową i ekspresję czynnika tkankowego przez świeżo wycięte zastawki aortowe oceniano za pomocą testów opracowanych do użycia z hodowanymi komórkami. Samemu bakteriom brakowało aktywności prokoagulacyjnej i nie występowała kontaktowa aktywacja plazmy przez wycięte zastawki. Zakażone 4-d, ale nie kontrolujące zawory wykazywały istotną aktywność czynnika tkankowego (231 +/- 17 mU vs. 51 +/- 7 SE), które nie korelowały z liczbą ...

Subkomórkowa lokalizacja dużej podjednostki Mo1 (Mo1 alfa, dawniej gp 110), glikoproteiny powierzchniowej związanej z adhezją neutrofilów.

Mo1 alfa (dawniej gp 110) to glikoproteina neutrofilowa, której niedobór jest związany z nieprawidłowościami w kilku funkcjach neutrofili, w tym defektami przylegania, chemotaksją i fagocytozą. Badanie całych komórek i składników subkomórkowych za pomocą zarówno technik immunologicznych, jak i elektroforetycznych wykazało, że Mo1 alfa znajdował się głównie w określonych granulkach, ale niewielka część była obecna w błonie komórkowej, gdzie jest wystawiona na działanie środowiska zewnątrzkomórkowego i może wiązać się do przeciwciała anty-Mo1. Podczas degranulacji, Mo1 alfa ulega...

Wykrywanie krzyżowo-reaktywnych idiotypów przeciwciał anty-DNA na immunoglobulinach związanych z tkankami nerkowymi od pacjentów z toczniem.

Reaktywne krzyżowo idiotypy przeciwciał anty-DNA zidentyfikowano na immunoglobulinach związanych z tkankami w badaniu biopsji nerkowych od 26 pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE). Wykazano, że biopsje 12 (46%) mają jeden lub oba idiotypy testowane przez anty-idiotypowe odczynniki. Idiotypy zidentyfikowano w błonie podstawnej kłębuszków nerkowych, w cytoplazmie komórek mezangialnych iw ogniskowych proliferacjach pęczków. Przeciwnie, w żadnej z 24 pozytywnych immunoglobulin dodatnich biopsji kontrolnych nie można wykazać ani idiotypu. Blokowanie badań u dwóch pacjentów wskazywało,...

Wada immunoregulacyjnych podzbiorów komórek T u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, wykazana w przypadku przeciwciała anty-2H4.

Fenotyp powierzchni komórkowej limfocytów krwi obwodowej (PBL) u pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE) scharakteryzowano monoklonalnym przeciwciałem anty-2H4, które definiuje podzespół indukujący supresję człowieka. Wykazano, że populacja komórek T4 + 2H4 + ma kluczowe znaczenie dla aktywacji komórek supresorowych T8 +. Pacjenci ze SLE mają znacząco zmniejszony procent komórek T4 + 2H4 + (13 +/- 2%) w ich PBL w porównaniu z normalnymi kontrolami (21 +/- 1%) (P mniej niż 0,001). To zmniejszenie było największe u pacjentów z aktywnym SLE, szczególnie u pacjentów z chorobą nerek...

Specyficzne bioaktywności pochodzących z monocytów interleukiny 1 alfa i interleukiny 1 beta są podobne do siebie na hodowanych tymocytach mysich i na hodowanych komórkach ludzkiej tkanki łącznej.

W niniejszym raporcie porównujemy aktywności biologiczne czystej, ludzkiej alfa i beta pochodzącej z monocytów interleukiny 1 (IL-1) w standardowym teście proliferacji tymocytów, test proliferacji ludzkiego fibroblastów skóry oraz w teście mierzącym stymulację prostaglandyny E2 (PGE2). ) uwalnianie z ludzkich synowiocytów reumatoidalnych. W każdym przypadku różne gatunki IL-1 wytwarzały nasycalną stymulację i dawały podobne krzywe odpowiedzi na dawkę. Maksymalną stymulację połowiczną obserwowano przy średnim stężeniu IL-1 29 pM w teście tymocytów, 2 pM w teście proliferacji fibroblas...

Niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnityny z ciężką hipoglikemią i blokiem aurowo-komórkowym. Test translocazy w permeabilizowanych fibroblastach.

Uważa się, że niedobór enzymów mitochondrialnego utleniania kwasów tłuszczowych i związanych z nimi etapów zależnych od karnityny jest jedną z przyczyn hipoglikemii hipoketycznej wywołanej przez czczo. Opisujemy tutaj niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnitynowej u noworodka, który zmarł osiem dni po urodzeniu. Proband wykazał ciężką hipoglikemię hipoketemiczną na czczo, wysoki poziom kinazy kreatynowej, zaburzenie bicia serca, hipotermię i hiperamonemię. Karnityna wolna od osocza w dniu trzecim wynosiła tylko 3 mikroM, a 92% całkowitej karnityny (37 mikroM) występowało jako acylo...

Funkcja transportowa transkobalaminy II

Pobieranie wolnego i związanego 57CoB12, głównie transkobalaminy II (TC II), badano w izolowanej, perfundowanej wątrobie i nerce psa. (1) Występowało dobre wychowanie TC II-B12 psa przez oba narządy. (2) W wątrobie TC II zwiększyło wychwyt nad wolną B-12. (3) Pobieranie przez nerki wolnego B-12 było większe niż pobranie TC II-B12. Wolny B-12 nie zaginął w moczu ani nie powrócił do obiegu. (4) W przeliczeniu na gram tkanki wychwyt nerkowy TC II-B12 był większy niż wątrobowy. (5) Wystąpiło wydzielanie nerkowe lub wytwarzanie TC II (6) Niektóre TC II, ale więcej leku wiążącego o większe...