Charakteryzowanie aktywności komórek supresyjnych w limfocytach ludzkiej krwi pępowinowej.

Wiadomo, że noworodkowe komórki jednojądrzaste mają zwiększoną aktywność supresora w porównaniu z komórkami dorosłymi. Dokładny fenotypowy opis subpopulacji komórek supresyjnych nie został jednak przedstawiony. Celem tego badania było zbadanie markerów powierzchniowych na ludzkich komórkach krwi pępowinowej, zgodnie z definicją przeciwciał monoklonalnych, oraz scharakteryzowanie jednojądrzastych komórek krwi pępowinowej, które hamują wytwarzanie immunoglobulin stymulowanych mitogenem in vitro. Wzór fluore...

Leczenie nowozelandzkiej choroby myszy za pomocą ograniczonej liczby przeciwciał antyidiotypowych skoniugowanych z neocarzinostatyną.

-81 i idiotypy NE-1 (Id) ludzkich nephritogennych przeciwciał anty-DNA są międzygatunkami Id wyrażonymi również w myszach NZB / W F1. Próbowaliśmy manipulować syntezą spontanicznie występującego przeciwciała anty-DNA, stosując monoklonalne przeciwciała anty-Id (D1E2 i 1F5) skoniugowane z czynnikiem cytotoksycznym, neocarzinostatin (NCS). Podawanie in vivo przeciwciał anty-Id sprzężonych z NCS spowodowało polepszenie wskaźnika przeżycia samic myszy NZB / W F1. Powodowało to także opóźnienie rozwoju toczniow...

Hamowanie wzrostu ludzkich komórek raka sutka za pomocą nowej syntetycznej progestyny obejmuje indukcję transformującego czynnika wzrostu beta.

Ostatnie prace eksperymentalne pozwoliły zidentyfikować nowe wewnątrzkomórkowe miejsce wiązania syntetycznej progestyny, Gestodene, która wydaje się być jedyną ekspresją w komórkach ludzkiego raka sutka. Wykazano tutaj, że gestoden hamuje wzrost ludzkich komórek raka sutka w sposób zależny od dawki, ale nie ma wpływu na komórki raka endometrium reagujące na gospodarkę hormonalną. Gestodene wywołał 90-krotny wzrost sekrecji transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) przez ludzkie komórki raka sutka T4...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z...

Najnowsze zdjęcia w galerii 50zhpmokotow:

Moczowe wydzielanie peptydów elastynowych zawierających desmozynę po wstrzyknięciu do wewnątrzracryplowym elastazy u chomików

Wstrzyknięcie do tchawicy elastazy trzustkowej powoduje ostrą utratę elastyny z płuc chomików i rozwój rozedmy płuc. Do pomiaru ilości elastyny wykorzystaliśmy pomiary unikalnych kowalencyjnych, krzyżujących się aminokwasów z elastyny, desmozyny i izodesmozyny. Bezpośrednie pomiary na płucach oszacowały średnią utratę elastyny o 57% po iniekcji elastazy. Produkty rozpadu elastyny oznaczono również ilościowo w moczu i kale po wstrzyknięciu. Średnio 8,8 nmola desmozyny odzyskano z moczu każdego chomika. Ta i...

Zaangażowanie dużych multimerów czynnika von Willebranda (vWF) i niezwykle dużych form vWF pochodzących z komórek śródbłonka w wywołanej stresem ścinania agregacji płytek.

Naprężenie ścinające o wartości 180 dyn / cm2 stosowano przez 0,5 i 5 minut w przypadku płytek krwi w osoczu z cytrynianem lub krwi w lepkościomierzu stożek-płytka z minimalnymi interakcjami na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi agregowały w polu ścinania, jeśli obecne były duże multimery czynnika von Willebranda (vWF). Agregacja nie wymagała ristocetyny, innych czynników egzogennych ani desygnacji vWF. Niezwykle duże multimery vWF wytwarzane przez ludzkie komórki śródbłonka były funkcjonalnie bardziej sk...

Kwaśne poliaminokwasy hamują ludzką toksyczność zasadowego białka granulocytów eozynofilowych. Dowód na rolę funkcjonalną ProMBP.

Eozynofilowy główny białko granulki (MBP), silna toksyna dla robaków pasożytniczych i komórek ssaków in vitro, jest pojedynczym łańcuchem polipeptydowym bogatym w argininę. MBP zostało zlokalizowane na uszkodzonych robakach i tkankach w chorobach nadwrażliwości, w tym astmie oskrzelowej. CDNA MBP wskazuje, że MBP ulega translacji jako lekko kwasowa preproproteina z kwaśnym propartem. Aby przetestować hipotezę, że kwasowa część pro proBBP hamuje toksyczność dojrzałego MBP, kwaśne poliaminokwasy (aa) został...

Rola chlorków i wewnątrzkomórkowego pH na aktywność transportera anionów organicznych szczurzego hepatocytów.

Wcześniejsze badania w hodowanych hepatocytach szczurzych ujawniły, że początkowy wychwyt sulfobromoftaleiny (BSP) był znacznie zmniejszony po usunięciu Cl- z pożywki. W niniejszym badaniu ustalono jednokierunkowe Cl-gradienty w krótkookresowych hodowanych hepatocytach szczura i określono ich wpływ na pobór BSP. Badania te wykazały, że wychwyt BSP wymaga zewnętrznego Cl- i nie jest stymulowany przez jednokierunkowe gradienty Cl-, co sugeruje, że transport BSP nie jest sprzężony z transportem Cl. W przeciwieństwie...

Immunoreaktywna apolipoproteina E jest szeroko rozpowszechnionym białkiem komórkowym. Immunohistochemiczna lokalizacja apolipoproteiny E w tkankach pawiana.

Apolipoproteina (apo) E jest ważnym czynnikiem determinującym białko w homeostazie cholesterolu u człowieka. Białko syntetyzuje wątroba, a także wiele tkanek pozawątrobowych. W niniejszym badaniu zastosowano techniki immunohistochemiczne do identyfikacji apoE w określonych komórkach w różnych narządach pawiana. W 11 zbadanych tkankach stwierdzono, że następujące typy komórek zawierają immunoreaktywność apoE: astrocyty mózgowe; komórki pęcherzykowe tarczycy; pęcherzyki płucne typu II; hepatocyty i komórki ...

Rola sodu w jelitowej absorpcji glukozy u człowieka

Wpływ sodu luminalnego na wchłanianie glukozy przez jelita przy różnych stężeniach glukozy badano za pomocą segmentowej techniki perfuzji u osób zdrowych. Transport moczu w surowicy był hamowany przez perfuzje wolne od sodu z mannitolem lub Tris-HCl jako osmotyczną substytucją sodu (P <0,01-P <0,001). Efekt ten nie wydaje się być wynikiem oporu rozpuszczalnikowego, ponieważ zwiększenie absorpcji wody netto bez dostarczania sodu do światła nie zwiększyło wchłaniania glukozy. Z kolei transport glukozy w dó...

Interferon-alfa przywraca niedobór ekspresji antygenu-3 limfocytowej funkcji limfocytów przez przewlekłe komórki progenitorowe białaczki szpikowej.

Komórki krwiotwórcze ze złośliwego klonu w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) utrzymują i rozwijają proliferacyjną przewagę nad normalnymi komórkami hematopoetycznymi w szpiku kostnym. Ta korzyść jest często łagodzona lub odwracana in vivo przez IFN alfa. Opierając się na wcześniejszych badaniach sugerujących obniżoną przyczepność komórek progenitorowych CML, zapytaliśmy, czy komórki progenitorowe CML wykazują niedobór ekspresji limfocytowej funkcji limfocytów w funkcji limfocytów antygenu-3 (LFA-3...

Tłumienie wydzielania hormonu wzrostu przez melatoninę i cyproheptadynę

Uwalnianie przysadkowego hormonu wzrostu (GH) u szczurów jest stymulowane przez szlaki serotoninergiczne i może być hamowane przez leczenie związkami działającymi jako antagoniści serotoniny, takimi jak cyproheptadyna lub hormon szyszynki, melatonina. Aby zbadać możliwą rolę serotoniny w kontrolowaniu uwalniania ludzkiego GH, zbadano wpływ podawania cyproheptadyny i melatoniny na odpowiedzi GH u zdrowych osobników płci męskiej. Doustne podawanie cyproheptadyny (8-12 mg na dobę przez 5 dni) zdrowym ludziom zmniejszy...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce h...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępk...

Wpływ niedoboru witaminy A i jej uzupełniania na szczurzym wydzielanie insuliny in vivo i in vitro z izolowanych wysepek.

Zbadaliśmy wpływ niedoboru witaminy A i jego uzupełnienia na uwalnianie insuliny szczurów i białko wiążące retinol komórkowy w komórkach (CRBP) i białko wiążące kwas retynowy (CRABP). Dwufazowe uwalnianie insuliny z wysp uszkodzonych z niedoborem witaminy A było znacząco upośledzone. Uwalnianie pozostało upośledzone przez uzupełnianie kwasu retinowego (RA), dieta 2 mikrogramy / g w porównaniu do uwalniania z wysepek szczurów uzupełnionych retinolem w postaci palmitynianu retinylu, dieta 4 mikrogramy / g. Uwo...

NB1, nowy antygen specyficzny dla neutrofili zaangażowany w patogenezę neutropenii u noworodków

Zgłoszono nowy ludzki antygen, który jest obecny tylko na neutrofilach krwi. Antygen specyficzny dla neutrofili, oznaczony NA1, został wcześniej zidentyfikowany w dwóch niepowiązanych rodzinach i wykazano, że bierze udział w niekompetencji płodowej i rozwoju neutropenii noworodków izoimmunizacyjnych u pięciu noworodków. W niniejszym dokumencie drugi antygen, oznaczony jako NB1, zidentyfikowano w czterech rodzinach z siedmiorgiem dzieci dotkniętych chorobą. Wykazano, że przeciwciała, które reagują z tym drugim ant...

Nadekspresja ludzkich receptorów lipoprotein o niskiej gęstości prowadzi do przyspieszonego katabolizmu Lp (a) lipoproteiny u myszy transgenicznych.

Lp (a) oczyszczona lipoproteina z ludzkiego osocza związanego z wysokim powinowactwem do wyizolowanych receptorów bydlęcego LDL na blotach nitrocelulozowych i w teście w fazie stałej. Lp (a) konkurowało również z 125I-LDL o wiązanie z ludzkimi receptorami LDL w nietkniętych fibroblastach. Wiązanie doprowadziło do wychwytu komórkowego Lp (a) z późniejszą stymulacją estryfikacji cholesterolu. Po dożylnym wstrzyknięciu ludzkie Lp (a) powoli usunięto z osocza normalnych myszy. Klirens był znacznie przyspieszony u ...

Wrodzona wada transportu jelitowego żelaza u myszy z niedokrwistością związaną z płcią

Transport żelaza przez wywiniętą torebkę dwunastniczą in vitro badano na myszach z niedokrwistością związaną z płcią (symbolem genu sla) (odziedziczoną niedokrwistością z niedoboru żelaza), u normalnych myszy iu myszy normalnych na diecie ubogiej w żelazo i suplementowanej żelazem. Chociaż ogólna ilość żelaza w śluzówce była taka sama w worku zwykłym i normalnym, transport żelaza do wnętrza worka był znacznie zmniejszony w podłożu. Wada transportu żelaza u stada została podkreślona przez fakt, że...

Oczyszczenie i częściowa charakterystyka czynnika wzrostu hepatocytów z osocza pacjenta z piorunującą niewydolnością wątroby.

Ludzki czynnik wzrostu hepatocytów (hHGF) został oczyszczony około 209,000-krotnie z 18% wydajnością z osocza pacjenta z piorunującą niewydolnością wątroby. Oczyszczanie obejmuje obróbkę cieplną osocza, precypitację siarczanem amonu i chromatografię na kolumnie Affi-Gel Blue, heparynę-Sepharose i hydroksyloapatycie. Oczyszczone hHGF pokazuje kilka pasm o masie cząsteczkowej od 76 000 do 92 000. Każdy prążek wykazuje aktywność stymulującą wzrost na hodowanych hepatocytach, która jest proporcjonalna do inten...

Nieprawidłowość biochemiczna w kserzystomotorowej kantostomii UTRATA KWASU BILEJOWEGO BIOSYNTEZA ZWIĄZANA Z NIEKOMPLETNĄ DEGRADACJĄ ŁAŃCUCHA CHOLESTEROLOWEGO

Wytwarzanie kwasu żółciowego w ziarniniakowatej krętnicy (CTX) jest nieprawidłowe, ale aktywność 7'-hydroksylazy cholesterolu, enzymu określającego szybkość syntezy kwasów żółciowych, jest podwyższona. Aby wyjaśnić tę rozbieżność, poszukiwano prekursorów kwasu żółciowego w żółci i kale trzech osobników CTX. Ponad 10% wszystkich steroli wydalanych z żółcią i kałem składało się ze związków bardziej polarnych niż cholesterol. Analiza chromatograficzna frakcji polarnych w połączeniu ze sp...

Synteza antygenu czynnika VIII przez hodowlane megakariocyty świnki morskiej

Immunoprecypitaty zawierające antygen czynnika VIII świnki zostały przygotowane z osocza świnki morskiej z reagującym krzyżowo króliczym antyludzkim czynnikiem VIII. Monospecyficzne antysurowice dla świnki morskiej Antygen czynnika VIII wytworzono u królików, stosując te przemyte immunoprecypitaty jako immunogeny. Powstały antysurowice na antygen czynnika VIII świnki morskiej wykrył antygen czynnika VIII w osoczu świnki morskiej i zahamował aktywność czynnika von Willebranda w osoczu świnki morskiej. To przeciwc...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakc...

Niedobór żelaza u szczura. Fizjologiczne i biochemiczne badania dysfunkcji mięśni.

Wydajność pracy na bieżni została oceniona u szczurów normalnych i z niedoborem żelaza. Niedokrwistość usunięto jako zmienną, dostosowując hemoglobinę wszystkich zwierząt do tego samego stężenia. Przy hemoglobinie zgodnej z normalną wydajnością pracy zwierzęta z niedoborem żelaza wykazywały znaczne upośledzenie zdolności do biegania w porównaniu ze zwierzętami kontrolnymi. Żelazna terapia poprawiła niepełnosprawność w ciągu 4 dni. Stężenia pigmentów cytochromu i mioglobiny oraz wskaźniki oksydacy...

Insulina łagodzi wywołane wazopresyną przemiany wapnia i zależną od napięcia odpowiedź wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych szczura.

Insulina łagodzi reakcje skurczowe mięśni gładkich naczyń (VSM) u różnych agonistów. Szczurom insulinopenicznym i opornym na insulinę brakuje tego normalnego osłabienia odpowiedzi skurczowej naczyń. W celu zbadania tego mechanizmu atenuującego zbadano wpływ insuliny na odpowiedź wapniową (Ca2 +) hodowanych komórek VSM (a7r5) na wazopresynę argininy (AVP) i potencjał błonowy. Insulina (1 i 100 mU / ml) przesunęła krzywe odpowiedzi na dawkę AVP w prawo, zmniejszając siłę względną AVP odpowiednio 16-krotnie...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a pot...

Zmiany ilościowe i wewnątrzkomórkowe rozmieszczenie receptora androgenowego w napletku człowieka w funkcji wieku.

Aby uzyskać wgląd w czynniki kontrolujące wzrost penisa, zmierzyliśmy ilość i wewnątrzkomórkową dystrybucję specyficznego receptora androgenowego o wysokim powinowactwie w napletkach uzyskanych podczas obrzezania od 49 mężczyzn w różnym wieku od noworodka do 59 lat. Całkowity (ekstrakt cytosolowy plus jądrowy) receptor androgenowy zmniejszył się z około 40 fmol / g masy tkanki w noworodkowych napletkach do około 25 fmol / g przez 1 rok życia. Ilość receptorów wzrosła w dzieciństwie do około 180 fmol / g ...

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze ni...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował zn...

Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierz...

Różnicowe wiązanie immunoglobuliny A i kompleksów immunologicznych G1 immunoglobulin z erytrocytami naczelnych in vivo. Immunoglobulina Kompleksy immunologiczne A wiążą się gorzej z erytrocytami i są preferencyjnie osadzane w kłębuszkach.

Erytrocyty prymusa wydają się odgrywać rolę w usuwaniu potencjalnie patogennych kompleksów immunologicznych (IC) z krążenia. Badanie to przeprowadzono w celu porównania klirensu z krążenia i wychwytu dwóch monoklonalnych sond IC: jeden z nich, IgG1-IC, był dobrze związany z erytrocytami, a drugi, IgA-IC, był stosunkowo słabo wiązany przez erytrocyty. Sondy IC znakowano różnymi izotopami jodu i infuzowano jednocześnie lub kolejno w krążeniu tętniczym. Wyniki wskazują, że w porównaniu z IgG1-IC, IgA-IC wią...

Wydolność beztlenowa i metabolizm nadczynności tarczycy

Beztlenowo występujące serca szczurów z doświadczalnie wywołaną nadczynnością tarczycy wykazywały przyspieszone pogorszenie czynności rozrusznika i sprawności komorowej. Zmniejszone beztlenowe działanie nadczynnych serc było związane ze zmniejszeniem poziomu trifosforanu adenozyny (ATP) i zmniejszoną szybkością beztlenowej glikolizy, co odzwierciedla zmniejszenie wytwarzania kwasu mlekowego podczas 30 minut perfuzji beztlenowej. Badania homogenatów całego serca wykazały hamowanie na etapie fosfogruktokinaz (PFK...

Dwie odrębne grupy immunoglobulin A (IgA) ujawnione przez trawienie trawienne

Składniki surowicy IgA M, wydzielnicze IgA oddzielone od siary i IgA z surowicy pacjentów z marskością wątroby trawiono pepsyną przy pH 4,1. Składniki M IgA są segregowane na dwie grupy na podstawie ich względnej ilości trawienia trawiennego. Surowicę surowicy i siatkówki trawiono w całkowitej szybkości pośredniej do tej z dwóch grup białek szpiczaka IgA. Okazało się jednak, że siarkowa IgA może być początkowo bardziej oporna na trawienie trawienne niż surowica IgA. Zmienność tempa trawienia trawiennego n...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy...

Niedobór trifosfatazy ekto-adenozyny w hodowanych ludzkich limfocytach T i białaczce zerowej. Biochemiczne podstawy wrażliwości tymidyny.

Hodowane białaczkowe limfocyty T i zerowe są wysoce wrażliwe na hamowanie wzrostu przez tymidynę, jak również inne deoksynukleozydy, deoksyguanozynę i deoksyadenozynę. Przeciwnie, limfocyty B transformowane wirusem Epstein-Barr są stosunkowo odporne na deoksynukleozydy. Zahamowanie wzrostu jest związane z rozwojem basenów o wysokiej zawartości deoksyrybotrifosforanu po ekspozycji na odpowiednie deoksynukleotydy. Pokazujemy, że złośliwe limfocyty T i zerowe mają niedobór aktywności ekto-ATPazy. Pokazujemy, że ten...

Zmniejszone wiązanie trombiny i agregacja w płytkach Bernarda-Souliera.

Płytki krwi od dwóch pacjentów z chorobą Bernarda-Souliera wykazały zmniejszenie ich zdolności do wiązania ludzkiej trombiny. Badania wiązania trombiny w zakresie wysokiego powinowactwa wykazały 1,500 miejsc dla płytek Bernard-Soulier w porównaniu z 4000 dla normalnych kontroli. Stała dysocjacji była jednak taka sama dla pacjentów normalnych i pacjentów (4,4 nM), co wskazuje na identyczne powinowactwo do trombiny w dostępnych miejscach. W zakresie niskiego powinowactwa, płytki Bernard-Soulier pokazały 8800 miejsc...

Brak dowodów na autoimmunologię serologiczną dla białek szoku termicznego wysp trzustkowych w cukrzycy insulinozależnej.

Niedawne badania na myszach z cukrzycą bez zgryzu wykazały, że autoimmunizacyjne niszczenie komórek wysp trzustkowych jest odporne na białko komórek beta reagujące krzyżowo z białkiem szoku cieplnego 65 Mycobacterium tuberculosis (hsp 65). W związku z tym w naszych badaniach oceniano odporność serologiczną na hsp wysp trzustkowych u ludzi z cukrzycą insulinozależną (IDD). Szok cieplny ludzkich komórek wysp trzustkowych in vitro znacząco zwiększył syntezę białek 72 000, 75 000 i 90 000 autoprzeciwciał Mr. No ...

Enzym konwertujący angiotensynę jako genetyczny czynnik ryzyka skurczu tętnicy wieńcowej. Implikacja w patogenezie zawału mięśnia sercowego.

Doniesiono, że osoby z allelem D polimorfizmu insercja / delecja (I / D) genu enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) są bardziej narażone na zawał mięśnia sercowego (MI), zwłaszcza u osób zwykle uznawanych za niską ryzyko. Jednak niewiele wiadomo na temat mechanizmu, w którym polimorfizm ACE wpływa na ryzyko MI. Skurcz tętnicy wieńcowej (CAS) jest uważany za jeden z możliwych mechanizmów rozwoju MI. Zbadaliśmy zatem związek polimorfizmu ACE z CAS, aby określić, czy jest to mechanizm, dzięki któremu genoty...

Dooponowe podawanie trijodotyroniny powoduje większą stymulację pracy serca u szczurów z niedoczynnością tarczycy niż hormon podawany dożylnie. Dowody na działanie hormonu tarczycy na ośrodkowy układ nerwowy.

Aby ustalić, czy zlokalizowane śródmózgowo jodotysyniny wytwarzają efekty czynnościowe związane z hormonem tarczycy, odpowiedzi dotyczące częstości akcji serca porównano u przytomnych szczurów z niedoczynnością tarczycy, którym podawano trijodotyroninę (T3) drogą dooponową lub dożylną. Znaczący wzrost częstości rytmu serca wystąpił w ciągu 18 godzin po podaniu 1,5 nmola T3 / 100 g masy ciała do wewnątrz oka przez kaniulę wcześniej umieszczoną w bocznej komorze mózgowej. Wstrzyknięcie tej samej dawk...

Monoklonalne wydzielanie autoprzeciwciał przez ludzkie hybrydomy. Wybór hybryd za pomocą konwencjonalnych i nowatorskich technik.

Komórki hybrydoma wydzielające autoprzeciwciała były wytwarzane przez fuzję komórek somatycznych limfocytów B od pacjenta z układowym toczniem rumieniowatym z dwoma różnymi liniami ludzkiego szpiczaka. Selekcję hybryd utworzonych z jednej z tych linii komórkowych przeprowadzono przy użyciu pożywki hodowlanej zawierającej aminopterynę, ponieważ ta linia komórkowa wykazywała niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyna-guanina (HGPRT). Druga linia szpiczaka nie wykazywała niedoboru HGPRT, lecz była leczona w...

Obrót cholesterolu estrogenowego w osoczu u pacjentów z normocholesterolemią i hipercholesterolemią oraz jego związek z budową ciała

Szybkość obrotu całkowitego zestryfikowanego cholesterolu w osoczu została zmierzona po dożylnym wstrzyknięciu trytowanego kwasu mevalonowego u 16 mężczyzn z chorobą niedokrwienną serca. Cztery osoby były normocholesterolemiczne, a 12 było hipercholesterolemiczne; wśród tych ostatnich 3 cierpiało na rodzinną hipercholesterolemię, a 6 miało nadwagę. Obroty zestryfikowanego cholesterolu w osoczu były najwyższe wśród osób z nadwagą z hipercholesterolemią, a najmniej wśród osób z rodzinną hipercholesterol...

Wiązanie, internalizacja i lizosomalne połączenie 125I-glukagonu w izolowanych szczurzych hepatocytach. Ilościowy autoradiograficzny mikroskop elektronowy.

Gdy 125I-glukagon jest inkubowany ze świeżo wyizolowanymi hepatocytami szczurzymi i badany autoradiografią ilościową z użyciem elektronowego mikroskopu elektronowego, znakowany materiał umiejscawia się w błonie komórkowej komórki we wczesnym okresie inkubacji w temperaturze 20 stopni C; w późniejszych okresach inkubacji w temperaturze 20 ° C niewiele dalej ulega translokacji znakowanego ligandu. Gdy inkubacje przeprowadzane są w temperaturze 37 stopni C, znakowany materiał jest progresywnie internalizowany przez ko...

Specyficzne bioaktywności pochodzących z monocytów interleukiny 1 alfa i interleukiny 1 beta są podobne do siebie na hodowanych tymocytach mysich i na hodowanych komórkach ludzkiej tkanki łącznej.

W niniejszym raporcie porównujemy aktywności biologiczne czystej, ludzkiej alfa i beta pochodzącej z monocytów interleukiny 1 (IL-1) w standardowym teście proliferacji tymocytów, test proliferacji ludzkiego fibroblastów skóry oraz w teście mierzącym stymulację prostaglandyny E2 (PGE2). ) uwalnianie z ludzkich synowiocytów reumatoidalnych. W każdym przypadku różne gatunki IL-1 wytwarzały nasycalną stymulację i dawały podobne krzywe odpowiedzi na dawkę. Maksymalną stymulację połowiczną obserwowano przy średn...

Mózgowe zakażenie komórek śródbłonka u dzieci z ostrą śmiercią odry.

Choroby neurologiczne są ważnymi powikłaniami odry. Rola infekcji wirusem ośrodkowego układu nerwowego oraz droga wnikania wirusa jest niejasna. Pięć sekcji autopsyjnych osób, które zmarły z ostrą ostrą odrą 3-10 dni po wystąpieniu wysypki, zostało przebadanych pod kątem oznak wirusowego zajęcia ośrodkowego układu nerwowego. We wszystkich przypadkach hybrydyzacja in situ i techniki hybrydyzacji in situ RT-PCR wykazały zakażenie komórek śródbłonka. Barwienie immunoperoksydazą przeciwciałem anty-ferrytynow...

Ekspresja mutacji missense w informacyjnym RNA dla ciężkiego łańcucha beta-miozyny w tkance mięśnia sercowego w kardiomiopatii przerostowej.

Stwierdziliśmy, że mutacja missense w egzonie 13 genu ciężkiego łańcucha beta-miozyny (beta MHC) ulega ekspresji w informacyjnym RNA (mRNA) wyizolowanym z biopsji endomiokardialnej prawej komory uzyskanej z probanda rodziny z kardiomiopatią przerostową. Mutacja jest wynikiem substytucji adeniny dla reszty guaniny w jednym allelu genu beta MHC i tworzy drugie miejsce rozpoznania dla endonukleazy restrykcyjnej Ddel w eksonie 13. Mutacja jest dziedziczona w sposób mendlowski i ulega segregacji z kardiomiopatią przerostową ...

Ludzkie antygeny erytrocytów. Regulacja ekspresji nowego antygenu powierzchniowego erytrocytów przez inhibitor genu luteina In (Lu).

Nasze badanie opisuje nowy ludzki antygen białkowy erytrocytów, którego ekspresja jest regulowana przez rzadki gen luteinowy In (Lu). Wytworzyliśmy przeciwciało monoklonalne (A3D8), które silnie wiąże się z erytrocytami od osób z fenotypami luteranowymi Lu (a + b +), Lu (a + b-) i Lu (a-b +), ale wiąże się nieznacznie z erytrocytami od dominująca postać fenotypu Lu (ab-), odzwierciedlająca dziedziczenie genu In (Lu). Co ważne, erytrocyty od osoby z recesywną postacią fenotypu Lu (ab-) (tj. Brak genu In (Lu) i br...

Naturalne autoprzeciwciało jest kodowane przez geny regionu zmiennego łańcucha ciężkiego i łańcucha lekkiego lambda bez mutacji somatycznych.

Podczas gdy niezmutowane geny regionu zmiennego (V) regionu zmiennego (V) kodują ciężkie lub lekkie łańcuchy różnych ludzkich autoprzeciwciał, nie udokumentowano zastosowania genów V linii płciowej przez oba łańcuchy danego autoprzeciwciała. Ostatnio donieśliśmy, że gen V łańcucha ciężkiego (oznaczony jako Humha346) przeciwciała anty-DNA Kim4.6 jest identyczny z genem VH linii zarodkowej, 1.9III. Aby zbadać, czy to autoprzeciwciało zostało całkowicie zakodowane w linii płciowej, szukaliśmy odpowiednika w...

Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która ...

Kolagenaza w twardzinie.

Aktywność kolagenazy mierzono za pomocą bezpośredniego testu skórnego od 12 pacjentów dotkniętych twardziną układową. W siedmiu przypadkach, w których występowało znaczne zajęcie skóry przedramienia i tułowia, aktywność kolagenazy w skórze była minimalna lub nieobecna. Co więcej, u tego samego pacjenta obszary o znacznym zaabsorbowaniu skóry (np. Przedramię) nie wykazywały aktywności kolagenazy, gdy obszary klinicznie niezaszczepione (udo) wykazywały normalny lub prawie prawidłowy poziom aktywności enzy...

Mutacja punktowa w bogatym w leucynę powtórzeniu glikoproteiny płytkowej Ib alfa skutkującej zespołem Bernarda-Souliera.

Bogate w leucyny powtórzenia są konserwatywnym motywem strukturalnym o jeszcze nieokreślonej wadze, występującym w grupie białek różnych gatunków. Należą do nich cztery składniki ludzkiego kompleksu glikoproteiny płytkowej Ib-IX-V, receptora błonowego, który pełni podstawową funkcję w trombogennej funkcji płytek przez interakcję z białkiem adhezyjnym, czynnikiem von Willebranda. Stwierdziliśmy, że podstawienie pojedynczego aminokwasu (Ala156 -> Val) w jednym z sześciu powtórzeń bogatych w leucynę w po...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X ...

Detekcja nosiciela hemofilii B przez zastosowanie polimorfizmu miejsca restrykcyjnego związanego z koagulacyjnym genem czynnika IX.

Klonowany komplementarny DNA dla czynnika krzepnięcia IX (FIX) wykrywa częstą odmianę polimorfizmu długości restrykcyjnej (RFLP) w ludzkich genomowych DNA trawionych endonukleazą restrykcyjną Taq I. Ten marker genetyczny został użyty, równolegle z koagulacją i testami immunologicznymi, w celu śledzenia segregacja nieprawidłowego genu FIX w dużej rodzinie hemofilii B. Spośród sześciu potencjalnych żeńskich nosicieli, testy funkcjonalne wykazały, że cztery miały wysokie prawdopodobieństwo, a dwa małe prawdop...

Rekonstrukcja limfocytów B po przeszczepie szpiku ludzkiego. Antygen Leu-1 definiuje odrębną populację limfocytów B.

Różnice w ekspresji Leu-1 (CD5) określają dwie populacje komórek B po przeszczepieniu szpiku, komórkach Leu-1 + i Leu-1 B. Komórki Leu-1 + B były poliklonalne, pochodzące od dawcy i nie wykazywały ekspresji wykrywalnego receptora interleukiny 2. Komórki B Leu-1 + pojawiały się zazwyczaj 2-4 tygodnie po przeszczepieniu szpiku i często poprzedzały odzyskiwanie komórek Leu-1-B. Ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) spowodowała odzyskanie znacząco mniej komórek Leu-1 + B, podczas gdy l...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwró...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę ...

Hemoliza mysich erytrocytów przez feripsrotoporfirynę IX i chlorochinę. Implikacje chemioterapeutyczne.

Inkubacja 0,5% zawiesiny przemytych normalnych erytrocytów myszy feroksrotoporfiryną IX (FP) przez 2,5 godziny w 37 ° C i pH 7,4 powoduje wystarczające uszkodzenie błony w celu wywołania hemolizy. Po sigmoidalnej krzywej dawka-odpowiedź następuje 50% hemolizy wytwarzanej przez 4 mikroM FP. Całkowita hemoliza jest wytwarzana przez 6 mikroM FP. Proces hemolityczny składa się z co najmniej dwóch faz: fazy opóźnienia około 45 minut, podczas której występuje niewielka hemoliza, oraz fazy charakteryzującej się szybką...

Wpływ różnych postaci transferyny na ekspresję receptora transferyny, pobieranie żelaza i komórkową proliferację ludzkich białaczkowych komórek HL60. Mechanizmy odpowiedzialne za swoistą cytotoksyczność transferryny-galu.

Wcześniej wykazaliśmy, że ludzkie komórki białaczkowe rozmnażają się normalnie w pożywce bez surowicy zawierającej różne formy transferyny, ale dodatek transferryny-galu prowadzi do hamowania proliferacji komórkowej. Ponieważ gal ma potencjał terapeutyczny, zbadano wpływ transferryny-galu na proliferację białaczki, ekspresję receptora transferyny i wykorzystanie żelaza w komórkach. Cytotoksyczność galu jest znacznie zwiększona przez jego wiązanie z transferyną, a cytotoksyczność może zostać odwrócona...

Obniżenie poziomu cholesterolu mevinoliny, inhibitora 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu, u zdrowych ochotników.

Mevinolin zmniejsza syntezę cholesterolu poprzez hamowanie reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Bezpieczeństwo i skuteczność tego środka oceniano w podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 59 zdrowych mężczyzn (cholesterol w surowicy 3,88 - 7,76 mmol / litr) w pięciu ośrodkach. Pacjenci utrzymywali swoją zwykłą dietę i czynności. Dawki 6,25, 12,5, 25 lub 50 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie spowodowały średnie zmniejszenie całkowitego cholesterolu w surowicy o 23-27% [vs. pla...