Zaangażowanie dużych multimerów czynnika von Willebranda (vWF) i niezwykle dużych form vWF pochodzących z komórek śródbłonka w wywołanej stresem ścinania agregacji płytek.

Naprężenie ścinające o wartości 180 dyn / cm2 stosowano przez 0,5 i 5 minut w przypadku płytek krwi w osoczu z cytrynianem lub krwi w lepkościomierzu stożek-płytka z minimalnymi interakcjami na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi agregowały w polu ścinania, jeśli obecne były duże multimery czynnika von Willebranda (vWF). Agregacja nie wymagała ristocetyny, innych czynników egzogennych ani desygnacji vWF. Niezwykle duże multimery vWF wytwarzane przez ludzkie komórki śródbłonka były funkcjonalnie bardziej skuteczne niż największe formy vWF w osoczu w podtrzymywaniu agregacji ind...

Interferon-alfa przywraca niedobór ekspresji antygenu-3 limfocytowej funkcji limfocytów przez przewlekłe komórki progenitorowe białaczki szpikowej.

Komórki krwiotwórcze ze złośliwego klonu w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) utrzymują i rozwijają proliferacyjną przewagę nad normalnymi komórkami hematopoetycznymi w szpiku kostnym. Ta korzyść jest często łagodzona lub odwracana in vivo przez IFN alfa. Opierając się na wcześniejszych badaniach sugerujących obniżoną przyczepność komórek progenitorowych CML, zapytaliśmy, czy komórki progenitorowe CML wykazują niedobór ekspresji limfocytowej funkcji limfocytów w funkcji limfocytów antygenu-3 (LFA-3, CD58), która jest zwykle wyrażana na hematopoetycznych komórkach prog...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom typu dzikiego zaowocowało znacznie (20 ...

Transformujący czynnik wzrostu-beta podwyższa poziomy stanu stacjonarnego prokolagenu typu I i informacyjnych RNA fibronektyny po transkrypcji w hodowanych ludzkich fibroblastach skóry.

Transformacja czynnika wzrostu-beta (TGF beta), po wstrzyknięciu podskórnym nowonarodzonym myszom, wywołuje szybką reakcję zwłóknieniową, stymuluje chemotaksję i podwyższa tempo biosyntezy kolagenu i fibronektyny przez fibroblasty in vitro. Zbadaliśmy mechanizmy molekularne stymulowanej przez TGF beta syntezy kolagenu i fibronektyny w hodowanych ludzkich fibroblastach napletka. TGF beta preferencyjnie stymulował 3-5-krotną syntezę łańcuchów prokolagenu fibronektyny i typu I, jak pokazano na podstawie analizy polipeptydów. Wystąpiło również jednoczesne podniesienie poziomów stacjon...

Najnowsze zdjęcia w galerii 50zhpmokotow:

Protoporfiria erytropoetyczna w myszy domowej. Receptywny odziedziczony niedobór ferrochelatazy z niedokrwistością, nadwrażliwością na światło i chorobą wątroby.

Aktywna mutacja autosomalna recesywna (nazwana fch lub niedobór ferrochelatazy) powodująca żółtaczkę i niedokrwistość u myszy pojawiły się w eksperymencie z mutagenezą za pomocą etylonitrosomocznika. Homozygoty (fch / fch) wykazują niedokrwistość hemolityczną, nadwrażliwość na światło, cholestazę i ciężką niewydolność wątroby. Protoporfiryna znajduje się w wysokim stężeniu w erytrocytach, surowicy i wątrobie. Aktywność ferrochelazy w różnych tkankach wynosi 2,7-6,3% normy. Heterozygoty (+ / fch) nie są anemiczne i mają prawidłową czynność wątroby; nie są wraż...

Wiązanie, internalizacja i lizosomalne połączenie 125I-glukagonu w izolowanych szczurzych hepatocytach. Ilościowy autoradiograficzny mikroskop elektronowy.

Gdy 125I-glukagon jest inkubowany ze świeżo wyizolowanymi hepatocytami szczurzymi i badany autoradiografią ilościową z użyciem elektronowego mikroskopu elektronowego, znakowany materiał umiejscawia się w błonie komórkowej komórki we wczesnym okresie inkubacji w temperaturze 20 stopni C; w późniejszych okresach inkubacji w temperaturze 20 ° C niewiele dalej ulega translokacji znakowanego ligandu. Gdy inkubacje przeprowadzane są w temperaturze 37 stopni C, znakowany materiał jest progresywnie internalizowany przez komórkę po krótkim opóźnieniu. Po dalszej analizie zinternalizowanej ra...

Brak dowodów na autoimmunologię serologiczną dla białek szoku termicznego wysp trzustkowych w cukrzycy insulinozależnej.

Niedawne badania na myszach z cukrzycą bez zgryzu wykazały, że autoimmunizacyjne niszczenie komórek wysp trzustkowych jest odporne na białko komórek beta reagujące krzyżowo z białkiem szoku cieplnego 65 Mycobacterium tuberculosis (hsp 65). W związku z tym w naszych badaniach oceniano odporność serologiczną na hsp wysp trzustkowych u ludzi z cukrzycą insulinozależną (IDD). Szok cieplny ludzkich komórek wysp trzustkowych in vitro znacząco zwiększył syntezę białek 72 000, 75 000 i 90 000 autoprzeciwciał Mr. No Reaktywnych wobec tych hsp, ani wyrażonych konstytucyjnie białek hsp65 k...

Insulina łagodzi wywołane wazopresyną przemiany wapnia i zależną od napięcia odpowiedź wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych szczura.

Insulina łagodzi reakcje skurczowe mięśni gładkich naczyń (VSM) u różnych agonistów. Szczurom insulinopenicznym i opornym na insulinę brakuje tego normalnego osłabienia odpowiedzi skurczowej naczyń. W celu zbadania tego mechanizmu atenuującego zbadano wpływ insuliny na odpowiedź wapniową (Ca2 +) hodowanych komórek VSM (a7r5) na wazopresynę argininy (AVP) i potencjał błonowy. Insulina (1 i 100 mU / ml) przesunęła krzywe odpowiedzi na dawkę AVP w prawo, zmniejszając siłę względną AVP odpowiednio 16-krotnie i 220-krotnie. Odpowiedzi na AVP były znacznie osłabione w ciągu 30 mi...

Albumina pomaga w usuwaniu taurocholanu przez wątrobę szczura.

Perfuzja wątroby szczura usuwa 97% taurocholanu z krążenia aferentnego, gdy stężenie albuminy perfuzatowej wynosi 0,5 g / dl. Zwiększenie stężenia albuminy 10-krotnie zmniejsza stężenie wolnego taurocholanu o współczynnik pięciu, ale powoduje jedynie 50% zmniejszenie pozornego współczynnika wychwytu. Podobna rozbieżność wynika z niezależnej od modelu analizy frakcji ekstrakcyjnych. Z tych obserwacji wynika, że wychwyt nie jest napędzany wyłącznie, lub nawet głównie, przez stężenie wolnego taurocholanu w osoczu, ale zależy również od interakcji między albuminą a powierzchn...

Niedobór trifosfatazy ekto-adenozyny w hodowanych ludzkich limfocytach T i białaczce zerowej. Biochemiczne podstawy wrażliwości tymidyny.

Hodowane białaczkowe limfocyty T i zerowe są wysoce wrażliwe na hamowanie wzrostu przez tymidynę, jak również inne deoksynukleozydy, deoksyguanozynę i deoksyadenozynę. Przeciwnie, limfocyty B transformowane wirusem Epstein-Barr są stosunkowo odporne na deoksynukleozydy. Zahamowanie wzrostu jest związane z rozwojem basenów o wysokiej zawartości deoksyrybotrifosforanu po ekspozycji na odpowiednie deoksynukleotydy. Pokazujemy, że złośliwe limfocyty T i zerowe mają niedobór aktywności ekto-ATPazy. Pokazujemy, że ten enzym powierzchniowy komórki ma szeroką swoistość, zdolną do degrada...

Modulacja proliferacji keratynocytów in vitro za pomocą endogennej syntezy prostaglandyn.

Aby zrozumieć związek między proliferacją naskórka a jego metabolizmem kwasu arachidonowego, badaliśmy ludzkie keratynocyty hodowane in vitro w konfluentnych lub niepłynnych gęstościach. Hodowle keratynocytów inkubowano z syntetyzowaną [14C] kwasem arachidonowym prostaglandyną (PG) E2 PGD2, PGF2 alfa i małymi ilościami 6-keto-F1 alfa. Niekonfluentne hodowle zsyntetyzowały czterokrotnie więcej PGE2 niż konfluentne kultury. Po zbadaniu proliferacji przy użyciu inkorporacji [3H] tymidyny do DNA stwierdzono, że tej zwiększonej syntezie PGE2 towarzyszyło czterokrotne zwiększenie szybko...

Hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich u uszkodzonych tętnic szczura. Interakcje heparyny z podstawowym czynnikiem wzrostu fibroblastów.

Heparyna hamuje proliferację komórek mięśni gładkich (SMC) po urazie tętnic za pomocą mechanizmów, które nie zostały jeszcze zdefiniowane. Ponieważ w inicjacji proliferacji SMC pośredniczy podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów (bFGF), badaliśmy możliwość, że heparyna hamuje proliferację SMC przez zastąpienie bFGF ze ściany tętnicy. Stosując model tętnicy szyjnej z uszkodzeniem tętnicy szyjnej, wykazujemy, że wstrzyknięcie heparyny w bolusie powoduje wyczerpanie ściany tętnicy zarówno podawanego ogólnoustrojowo bFGF, jak i endogennego bFGF. Heparyna nie zmniejsza jednak z...

Podstawienie pojedynczej zasady w regionie kodującym neurofizynę II związaną z rodzinnym moczowodem centralnym.

Aby wyjaśnić molekularny mechanizm rodzinnej centralnej moczówki prostej (FDI), zsekwencjonowaliśmy gen argininowej wazopresyny-neurofizyny II (AVP-NPII) u 2 pacjentów należących do rodowodu, który jest zgodny z autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia. Badaniami objęto również 10 pacjentów z idiopatyczną centralną moczówką prostą (IDI) i 5 normaliami. Gen AVP-NPII, znajdujący się na chromosomie 20, składa się z trzech eksonów, które kodują domniemany peptyd sygnałowy, AVP, NPII i glikoproteinę. Stosując reakcję łańcuchową polimerazy, fragmenty obejmujące region p...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i ...

Kliniczne i serologiczne różnice między toczniem rumieniowatym układowym a przeciwciałami przeciwko Ro w porównaniu do pacjentów z przeciwciałami przeciwko Ro i La.

Spośród 55 chorych na toczeń rumieniowaty układowy, u których wykryto przeciwciała przeciwko Ro i / lub La, wyróżniono dwie główne grupy przez miareczkowanie surowic w antyfuzoelektroforezie. Pierwsza grupa (30 pacjentów) posiadała przeciwciała przeciwko samemu Ro. Było to związane z wysoką częstością występowania przeciwciał przeciwko DNA (77%) i ciężkiej choroby nerek (53%). Druga grupa (23 pacjentów) posiadała przeciwciała przeciwko Ro i La, co wiązało się z mniejszą częstością występowania przeciwciał przeciwko DNA (30%) i bardzo niskim zapadalności na zapalenie n...

Charakterystyka transportu folianów w płynie mózgowo-rdzeniowym; badanie wykorzystujące podwójnie znakowany 5-metylotetrahydrofolian i 5-formylotetrahydrofolian

Krzywe zaniku surowicy u psów po dożylnym wstrzyknięciu radioaktywnego metotreksatu, 5-metylotetrahydrofolianu, 5-formylotetrahydrofolianu i kwasu foliowego prowadziły do kinetyki pierwszego rzędu z czasem półtrwania wynoszącym odpowiednio od 1,3 do 9 godzin. Równoważenie poziomów trytu w płynie mózgowo-rdzeniowym z surowicą było gwałtowne (3,0 godz.) Dla obu zredukowanych folanów, ale nie zaobserwowano go w żadnym momencie po zastosowaniu kwasu foliowego i metotreksatu. Jedynym radioaktywnym folanem zidentyfikowanym w płynie mózgowo-rdzeniowym po dożylnym wstrzyknięciu 5-formylote...

Wrodzona wada transportu jelitowego żelaza u myszy z niedokrwistością związaną z płcią

Transport żelaza przez wywiniętą torebkę dwunastniczą in vitro badano na myszach z niedokrwistością związaną z płcią (symbolem genu sla) (odziedziczoną niedokrwistością z niedoboru żelaza), u normalnych myszy iu myszy normalnych na diecie ubogiej w żelazo i suplementowanej żelazem. Chociaż ogólna ilość żelaza w śluzówce była taka sama w worku zwykłym i normalnym, transport żelaza do wnętrza worka był znacznie zmniejszony w podłożu. Wada transportu żelaza u stada została podkreślona przez fakt, że genotypowo normalne myszy na diecie ubogiej w żelazo wykazywały znaczni...

Regulacja przez kortykosteroidy nadnerczy transportu sodu i potasu w pętli Henle i dystalnej kanalik nerki szczura.

Przeprowadzono badania w celu zbadania wpływu adrenalektomii (ADX) i selektywnego, fizjologicznego kortykosteroidów nadnerczy na transport sodu i potasu za pomocą powierzchownej pętli Henle i dystalnego kanalików nerki szczura in vivo. W pętli Henle'a ADX hamował reabsorpcję sodu o 33%. Podczas gdy deksametazon nie miał wpływu na reabsorpcję, aldosteron zwiększał transport sodu do poziomów kontrolnych. Zatem fizjologiczne poziomy mineralokortykoidów, ale nie glukokortykoidów, kontrolują frakcję reabsorpcji sodu w pętli Henle. ADX hamował także reabsorpcję potasu w pętli Henle....

Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów: reaktywność komórek T z ludzkim HSP60 u pacjentów z korzystnym przebiegiem zapalenia stawów.

Odpowiedzi proliferacyjne komórek błony maziowej i komórek jednojądrzastych krwi obwodowej na ludzkie białko szoku cieplnego o masie ciała 60 kD (HSP60) badano u 23 pacjentów z młodzieńczym przewlekłym zapaleniem stawów (JCA) i 7 pacjentami z kontrolą bez JCA. Wszyscy pacjenci wykazywali aktywne zapalenie stawów w momencie badania. Pacjentów podzielono na dwie grupy w zależności od obecności (grupa A) lub braku (grupa B) reaktywności limfocytów T na ludzki HSP60. Pokazujemy, że reaktywność na ludzki HSP60 występuje przede wszystkim, choć nie wyłącznie, u pacjentów z przebiegie...

Zwiększona liczba limfocytów T z receptorami antygenu gamma-delta w podgrupie osób z sarkoidozą płucną.

Osoby z sarkoidozą oceniano pod kątem preferencyjnego stosowania limfocytów T z receptorem antygenowym limfocytów T typu delta-dodatniego (+). W porównaniu z normalnymi osobnikami (n = 19), grupa z sarkoidozą miała zwiększoną liczbę limfocytów T CD3 + alfa-ujemnych (-) we krwi (normalna, 58 +/- 12 komórek / mikrolitrów, sarkoida, 192 +/- 45 komórki / mikrolitry, P mniejsze niż 0,05) oraz w nabłonkowym płynie płuc (normalne, 78 14 komórek / mikrolitry, sarkoida, 240 +/- 60 komórek / mikrolitry, P mniejsze niż 0,04) i jednocześnie zwiększona liczba krwi i komórki limfocytów T CD3 ...

Ludzkie przeciwciała monoklonalne, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie lipidów lipopolisacharydów z rdzeniem-lipidem.

Epsterze-Barr (EBV) transformowane ludzkie limfocyty B poddano fuzji z mysim-ludzkim heteroszpastakiem w celu wytworzenia stabilnych hybrydowych linii komórkowych, które wydzielają ludzkie przeciwciała monoklonalne (mAb) klasy IgM, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie rdzeń-lipid A lipopolisacharydy (LPS). Trzy z mAb reagowały z epitopami na ugrupowaniu lipidu A, a czwarty rozpoznał determinantę w rdzeniu oligosacharydu. MAbs specyficzne względem lipidu A reagują krzyżowo z heterologicznym szorstkim LPS i z lipidem As uwalnianym przez hydrolizę kwasową różnych nienaruszonyc...

Krytyczna ocena roli krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wysiłkowej.

Aby ocenić rolę krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wywołanej wysiłkiem, przeprowadzono dwa eksperymenty. W pierwszym ćwiczeniu sześciu pacjentów z astmą przeszło do wyczerpania na ergometrze rowerowym, jednocześnie rejestrując tętnicze pH w okresowych odstępach czasu. Wiele aspektów mechaniki płuc zostało zmierzonych przed i po obciążeniu pracą. Po wyzdrowieniu powtórzono identyczne procedury, ale wprowadzono wystarczającą ilość wodorowęglanu sodu, aby utrzymać pH na poziomie przed treningowym. W obu eksperymentach indukowano statystycznie identyczne atak...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i ...

Myszy z niedoborem odporności rozwijają typowe miażdżycowe smugi tłuszczowe po karmieniu dietą miażdżycogenną.

U wsobnych szczepów myszy C57BL / 6J rozwijają się typowe miażdżycowe smugi tłuszczowe w aorcie po 15 tygodniu na diecie wysokotłuszczowej o wysokiej zawartości cholesterolu. W celu zbadania wpływu układu odpornościowego na rozwój pasm tłuszczowych w tym modelu, myszy C57BL / 6J z normalnym układem odpornościowym porównano z myszami C57BL / 6J niosącymi mutacje powodujące różne niedobory immunologiczne. Obejmowały one myszy z ciężkim połączonym niedoborem odporności, bezgrasiczymi myszami "nagimi", myszami z niedoborem MHC klasy I i myszami z niedoborem MHC klasy II. ...

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza niż jedna piąta od ludzkiego TCII-B12...

Replikacja wirusa Marburg w ludzkich komórkach śródbłonka. Możliwy mechanizm rozwoju wirusowej choroby krwotocznej.

Wirus Marburg i Ebola, członkowie rodziny Filoviridae, powodują ciężką chorobę krwotoczną u ludzi i naczelnych. Choroba jest scharakteryzowana jako infekcja wirusem wirusowym, często powodująca piorunujący wstrząs związany z krwotokiem i śmierć. Wszystkie znane histologiczne i patofizjologiczne parametry choroby nie są wystarczające do wyjaśnienia niszczących objawów. Poprzednie badania sugerowały niespecyficzne niszczenie śródbłonka jako możliwego mechanizmu. Odnośnie ważnych funkcji regulacyjnych śródbłonka (ciśnienie krwi, przeciwzakrzepowa, homeostaza) zbadaliśmy repli...

Izodomia chromosomu 6 u noworodka z kwasicą metylmalonową i agenezą trzustkowych komórek beta powodujących cukrzycę.

Isodisomy (ID) to genetyczna anomalia zdefiniowana jako dziedziczenie dwóch kopii tego samego materiału genetycznego od jednego rodzica. ID u potomstwa jest rzadką przyczyną recesywnych chorób genetycznych poprzez dziedziczenie dwóch kopii zmutowanego genu od jednego rodzica nośnego. Badaliśmy noworodka z mut (o) kwasem metylomalonowym i zupełnym brakiem komórek beta produkujących insulinę w poza normalnie wyglądających wysepkach trzustkowych, powodujących cukrzycę insulinozależną. Pacjent zmarł 2 tygodnie po urodzeniu. Serotypowanie antygenów HLA, typowanie DNA loci HLA-B i HLA klas...

Dziedziczenie ludzkich wariantów 1-kwaśnej glikoproteiny (orosomucoid)

Chociaż warianty glikoproteiny ?-kwasowej wolnej od kwasu sialowego opisano u ludzi, sposób dziedziczenia tych typów nie został wcześniej opisany. Dzięki zastosowaniu nowej techniki immunofiksacji po elektroforezie w żelu agarozowym pełnej surowicy potraktowanej neuraminidazą, niniejsze badanie wykazuje, że typy wariantów glikoproteinowych? 1 w członach rodziny są zgodne z dziedziczeniem jako cechy autosomalne z kodominującą ekspresją. Częstotliwości genów zostały określone dla kilku grup etnicznych. Z całkowitej liczby 11 par macierzy-sznurka w surowicy siedem było niezgodnych ty...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwrócić za pomocą leczenia insuliną, nie można było ich zmodyfikować prz...

Arg60 do mutacji Leu ludzkiego receptora tromboksanu A2 w dominująco dziedzicznym zaburzeniu krzepnięcia krwi.

Ostatnie postępy w genetyce molekularnej ujawniły mechanizmy leżące u podstaw wielu dziedzicznych zaburzeń u ludzi. Wśród nich mutacje w receptorach sprzężonych z białkiem G wyraźnie wykazały dwa rodzaje nieprawidłowości, mianowicie utratę funkcji i konstytutywną aktywację receptorów. Receptor tromboksanu A2 (TXA2) jest członkiem rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G i pełni podstawową rolę w hemostazie poprzez interakcję z TXA2 w celu indukcji agregacji płytek. Tutaj identyfikujemy pojedyncze podstawienie aminokwasu (Arg60 -> Leu) w pierwszej pętli cytoplazmatyczne...

Klonowanie i chromosomalna lokalizacja cDNA ludzkiej nerki biorącej udział w transporcie cystyny, dwuzasadowym i obojętnym aminokwasem.

Niedawno sklonowaliśmy, zsekwencjonowaliśmy i scharakteryzowaliśmy cDNA nerki szczura (D2), który stymuluje transport cystyny, jak również dwuzasadowy i obojętny aminokwas. W celu oceny roli tego białka w ludzkich chorobach odziedziczonych, takich jak cystynuria, wyizolowaliśmy ludzki klon D2 (D2H) przez niskorozdzielcze przeszukiwanie biblioteki cDNA ludzkiej nerki z użyciem znakowanej radioaktywnie wstawki D2 jako sondy. CDNA D2H ma długość 2284 nukleotydów i koduje 663 aminokwasowe białko, które jest w 80% identyczne z sekwencją aminokwasową szczura D2 i 86% z homologiem rBAT króli...

Homozygotyczna 4,1 (-) dziedziczna eliptocytoza związana z mutacją punktową w dalszym kodonie inicjacyjnym genu białka 4.1.

Przebadaliśmy 43-letniego pacjenta z Hiszpanii z homozygotyczną, 4.1 (-) dziedziczną eliptocytozą. W krwinkach czerwonych brakowało jakiejkolwiek formy białka 4.1. Spektyna i aktyna były nieznacznie, ale znacznie zmniejszone. Zmiany pojawiły się na poziomie białek 4.5 i 4.9. Glikoporfina C uległa znacznemu zmniejszeniu. Nieprawidłowy allel był związany z haplotypem - ++ (Pvu II, Bgl II, Bgl II, Pvu II, Pvu II). mRNA 4.1 (-) miał pozornie normalny rozmiar, ale zmniejszył się o około dwie trzecie. Ponieważ nieprawidłowy fenotyp dotyczy czerwonej komórki, zsekwencjonowaliśmy regiony 4...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wysoki poziom Ca ++, ale fragmenty k...

Proponowane miejsce wiązania heparyny w antytrombinie na bazie argininy 47. Nowy wariant Rouen-II, 47 Arg do Ser.

Antytrombina Rouen-II, nowy dziedziczny wariant antytrombiny-III, znaleziono u dwóch członków rodziny bez określonej historii zakrzepicy. Badani mieli normalne antygenowe stężenia antytrombiny i normalną progresywną aktywność hamującą. Jednak wariant miał wadliwe aktywności kofaktora heparyny i siarczanu heparanu i nie był aktywowany przez syntetyczny pentasacharyd reprezentujący minimalną sekwencję heparyny. Nieprawidłową antytrombinę wyizolowano stosując chromatografię z heparyną-sefarozą i po elektroforezie przy pH 8,6 migrowano bardziej anodowo niż normalnie. Przeprowadzono...

Czynnik ominięcia czynnika VIII czynnika tkankowego bydła za pomocą psiego modelu hemofilnego.

Krwawiące zaburzenie hemofilii A obecnie leczone terapią zastępczą brakującego czynnika krzepnięcia, czynnika VIII, jest często komplikowane rozwojem przeciwciał neutralizujących. Potencjał terapeutyczny atenuowanych postaci związanego z lipidami czynnika tkankowego glikoproteiny, znanego inicjatora krzepnięcia, zbadano jako aktywność w przepływie czynnika VIII. Ułamek białka czynnika tkankowego (Apo-TF) został częściowo oczyszczony i wykazywał minimalną aktywność prokoagulacyjną przed relipidacją in vitro. W badaniach pilotażowych stwierdzono, że wstrzykiwanie Apo-TF do kró...

Wpływ niedoboru drugiego składnika dopełniacza na aktywność bakteriobójczą granulocytow obojętnochłonnych in vitro.

Surowica od trzech pacjentów z kompletnym, selektywnym niedoborem drugiego składnika dopełniacza (C2) nie sprzyjała optymalnemu zabijaniu Staphylococcus aureus, 502A przez neutrofilowe leukocyty polimorfojądrowe (PMN) in vitro. Dodanie odczynnika C2 lub obecność stabilnej termicznie opsoniny w surowicy z niedoborem C2 korygowało wadliwe zabijanie S. aureus obserwowane u pacjenta lub kontrolnego PMN. PMN od pacjentów lub osobników kontrolnych zabija bakterie z jednakową wydajnością w warunkach optymalnej opsonizacji (normalna połączona surowica). Jednak PMN, który był dwukrotnie przemywa...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym ani w odzyskaniu SP i NKA. Ana...

Upośledzone wykorzystanie folanu w niedokrwistości złośliwej: badanie radioznakowanego 5-metylotetrahydrofolanu

Możliwą rolę kobalamin w stosowaniu metylotetrahydrofolianu w surowicy badano za pomocą radioznakowanego metylotetrahydrofolianu u osobników z niedokrwistością złośliwą. Po podaniu dożylnym, metylotetrahydrofolian-3H (SA 11,500 Ci / mol, dawka 0,05 ?g / kg) został usunięty z surowicy do tkanek osób z niedoborem witaminy B12, o połowę szybciej niż po tym, jak ci sami otrzymali witaminę B12. Niedobór witaminy B12 wiązał się także ze zwiększoną szybkością wydalania nerkowego metylotetrahydrofolianu lub jego pochodnych, a także z mniejszą szybkością metabolizmu nerkowego metyl...

Czynniki reumatoidalne z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów są genetycznie heterogeniczne i somatycznie zmutowane.

Zgłaszamy sekwencje DNA genów immunoglobuliny ciężkiego i lekkiego łańcucha 11 monoklonalnych czynników reumatoidalnych (RF) wydzielających z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS). Wynika to z analizy immunogenetycznej tych linii, że aktywność RF związana z RA może powstawać z wielu różnych genów łańcucha ciężkiego i lekkiego i kombinacji genów. Chociaż odpowiedź RF naszych dwóch pacjentów wykazuje odchylenie w zakresie wykorzystania genów w stosunku do tych genów używanych do kodowania monoklonalnych RF, szczególnie VkIII, stosunkowo ni...

Rekombinowany alergen arachidowy Ara h I ekspresja i wiązanie IgE u pacjentów z nadwrażliwością orzeszków ziemnych.

Alergia na orzechy jest poważnym problemem zdrowotnym ze względu na częstotliwość, potencjalną ostrość i przewlekłą wrażliwość alergiczną. Surowicę IgE od pacjentów z udokumentowanymi reakcjami nadwrażliwości orzeszków ziemnych i biblioteką ekspresji cDNA orzecha ziemnego zastosowano do identyfikacji klonów kodujących alergeny orzeszków ziemnych. Jeden z głównych alergenów arachidowych, Ara h, wybrano z tych klonów, stosując specyficzne dla Ara h I oligonukleotydy i technologię łańcuchowej reakcji polimerazy. Klon Ara hl zidentyfikował gatunek mRNA o masie 2,3 kb w analiz...

Zahamowane pośredniczone przez przeciwciała zabijanie limfocytów T supresyjnych jako możliwa przyczyna makroglobulinemii w zespole splenomegalii tropikalnej.

W celu zbadania patogenezy makroglobulinemii w zespole tropikalnej splenomegalii (TSS) ocenialiśmy funkcjonalną aktywność limfocytów B i podzbiorów komórek T w sześcienkowym oznaczaniu mitogenu syntezy immunoglobulin. Jednojądrzaste komórki od pacjentów z TSS wytwarzały więcej IgM niż komórki z wioski lub z odległych kontroli. Wydaje się, że wynika to ze zmniejszenia liczby i / lub aktywności supresorowych limfocytów T fenotypu T8 +. Brak funkcjonalnych supresorowych limfocytów T był związany z obecnością w surowicach od pacjentów z TSS przeciwciał IgM, które specyficznie zab...

Obniżenie poziomu cholesterolu mevinoliny, inhibitora 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu, u zdrowych ochotników.

Mevinolin zmniejsza syntezę cholesterolu poprzez hamowanie reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Bezpieczeństwo i skuteczność tego środka oceniano w podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 59 zdrowych mężczyzn (cholesterol w surowicy 3,88 - 7,76 mmol / litr) w pięciu ośrodkach. Pacjenci utrzymywali swoją zwykłą dietę i czynności. Dawki 6,25, 12,5, 25 lub 50 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie spowodowały średnie zmniejszenie całkowitego cholesterolu w surowicy o 23-27% [vs. placebo (4%), P mniejsze niż 0,01]. Średni cholesterol o niskiej gęstości...

Dowody in vivo na zmniejszone wiązanie lipoprotein o niskiej gęstości z receptorami jako przyczyną pierwotnej umiarkowanej hipercholesterolemii.

Przyczyny pierwotnej umiarkowanej hipercholesterolemii nie są zrozumiałe, ale niektórzy pacjenci mają zmniejszone wskaźniki klirensu frakcji (FCR) dla lipoprotein o małej gęstości (LDL). Może to być spowodowane zmniejszoną aktywnością receptorów LDL lub wadą struktury (lub składu) LDL, która zmniejsza powinowactwo do receptorów. Aby rozróżnić te przyczyny, u 15 pacjentów z pierwotną umiarkowaną hipercholesterolemią stwierdzono jednoczesny wskaźnik rotacji autologicznych i prawidłowych wartości LDL. W 10, wskaźniki obrotu obu typów LDL były nie do odróżnienia, co wskazywa...

Badanie wad wydalniczych wątroby w niezbędnym niedoborze kwasów tłuszczowych. Ich możliwy związek z genezą cholesterolowych kamieni żółciowych.

Samce chomików otrzymywały normalną i niezbędną dietę kwasów tłuszczowych (EFA) przez co najmniej 12 tygodni przed kaniulacją przewodów żółciowych. W przypadku fosforanu [32P] synteza wątrobowa lecytyny była podobna, ale wydalanie z żółcią nowo zsyntetyzowanej lecytyny było istotnie zmniejszone u pacjentów z niedoborem EFA w porównaniu z normalnymi chomikami. Hepatyczna dawka dożylnie podawanego taurocholanu (TC) i taurochenodeoksycholanu (TCDC) była podobna w obu grupach zwierząt. Jednakże wydalanie z żółcią dożylnie podawanych wlewów było istotnie zmniejszone u chomik...

Mechanizmy fotodynamicznej inaktywacji wirusów opryszczki pospolitej: porównanie błękitu metylenowego, światła plus energii elektrycznej i hematoporyny z światłem.

Wirusy Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 zostały inaktywowane in vitro przy użyciu niskich stężeń błękitu metylenowego (MB), światła (lambda) plus energii elektrycznej (E) lub pochodnej hematoporfiryny (HPD) plus lambda. Obie techniki wprowadzają pojedyncze nici do wirusowego DNA, ale nie powodują pęknięć dwuniciowych w wirusowym DNA, ale nie powodują podwójnych pęknięć. MB, lambda plus E-wiriony adsorbują się normalnie i przenikają do wrażliwych komórek, podczas gdy HSV inaktywowane przez HPC i światło nie. Ta różnica jest uwydatniona przez indukcję nowej wirusowej i komórko...

Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie wykryto siarczanów chondroityny A i (lub) C, nie można było wykluczyć...

Wpływ modulujący na syntezę i wydzielanie immunoglobulin przez limfocyty u pacjentów z niedoborem odporności.

Inkubacja limfocytów obwodowych (PBL) od zdrowych dawców z indukowanym pokeweek mitogenem (PWM) powodowała końcowe różnicowanie limfocytów B do immunoglobulin (Ig) syntetyzując i wydzielając komórki plazmatyczne. Komórki B od pacjentów z hipogammaglobulinemią z różnymi pierwotnymi niedoborami odporności nie uległy funkcjonalnemu zróżnicowaniu po podobnym leczeniu z użyciem PWM. Wspólne hodowle BL od zdrowych dawców i pacjentów z hipogammaglobulinemią często powodowały odchylenia, zarówno pozytywne, jak i negatywne, od oczekiwanych poziomów biosyntezy wewnątrzkomórkowej Ig s...

Interakcja mysich progenitorów granulocytów i makrofagów z towarzyszącym podścieliskiem obejmuje mechanizm rozpoznawania ze specyficznymi cechami galaktozylu i mannozylu.

Aby zbadać molekularne podstawy "bazowania" progenitorów granulocytów i makrofagów (CFU-C), zsyntetyzowaliśmy sondy przez kowalencyjne łączenie cukrów z bydlęcą albuminą surowicy. Długotrwałe hodowle szpiku zostały ustalone w obecności i przy braku tych sond. W obecności sond galaktozylowych i mannozylowych, całkowita produkcja komórek i CFU-C w supernatantu oraz przylegającej warstwie zostały zatrzymane, a bruk (reprezentujący CFU-C związany z podścieliskiem) zniknął. Sonda Fucosyl i dyfuzyjne cukry nie miały wpływu na te parametry. Badania te sugerowały, że lekty...

Badania nad lipolizą w ludzkich komórkach tłuszczowych

Epinefryna stymulowała lipolizę i wychwyt tlenu przez podskórne komórki tłuszczowe człowieka. Gdy glukoza-14C była obecna w pożywce, jej wykorzystanie nie zostało zwiększone przez epinefrynę, chociaż nastąpiło przyspieszenie lipolizy. Insulina nie zmniejszała produkcji kwasów tłuszczowych stymulowanych adrenaliną. Połączenie ludzkiego hormonu wzrostu i kortyzolu stymulowało produkcję kwasów tłuszczowych przez izolowane ludzkie komórki tłuszczowe w mniejszym stopniu niż epinefryna. Gdy ludzki hormon wzrostu lub kortyzol był stosowany pojedynczo lub gdy bydlęcy hormon wzrostu ...

Identyfikacja mutacji w sekwencji kodującej ludzki gen peroksydazy tarczycy, powodujący wole wrodzone.

Peroksydaza tarczycy (TPO) jest kluczowym enzymem w syntezie hormonów tarczycy, a wady TPO są uważane za najbardziej rozpowszechnione przyczyny wrodzonych błędów metabolizmu tarczycy. Zbadaliśmy adoptowanego chłopca z defektem jodkowym, który przedstawił krwawą niedoczynność tarczycy w wieku 4 miesięcy, źle spełniał leczenie tyroksyną i opracował wolę ściskającą, wymagającą częściowej resekcji w wieku 12 lat. Badania biochemiczne wykazały brak aktywności TPO w wyciętej tkance. W badaniach genomowego DNA zidentyfikowano wstawkę w 4 parach zasad w ósmym eksonie genu TPO i w...

Zmniejszone wiązanie trombiny i agregacja w płytkach Bernarda-Souliera.

Płytki krwi od dwóch pacjentów z chorobą Bernarda-Souliera wykazały zmniejszenie ich zdolności do wiązania ludzkiej trombiny. Badania wiązania trombiny w zakresie wysokiego powinowactwa wykazały 1,500 miejsc dla płytek Bernard-Soulier w porównaniu z 4000 dla normalnych kontroli. Stała dysocjacji była jednak taka sama dla pacjentów normalnych i pacjentów (4,4 nM), co wskazuje na identyczne powinowactwo do trombiny w dostępnych miejscach. W zakresie niskiego powinowactwa, płytki Bernard-Soulier pokazały 8800 miejsc wiązania trombiny w porównaniu z 24 000 dla kontroli, ale ponownie z id...

Ludzka rekombinowana erytropoetyna sprzyja różnicowaniu mysich megakariocytów in vitro.

Aby określić, czy erytropoetyna wpływa na megakariocytopoezę, zmierzono aktywność acetylocholinoesterazy (AchE), markera mysiej linii megakariocytarnej, po dodaniu ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny do hodowli mysich szpiku kostnego bez surowicy. Erytropoetyna znacznie zwiększyła aktywność AchE. Ponadto, gdy hormon został dodany do hodowli bez surowicy 426 izolowanych pojedynczych megakariocytów pochodzących z kolonii megakariocytowych, erytropoetyna indukowała znaczny wzrost średnic tych komórek. Z analizy bayesowskiej prawdopodobieństwa, że niektóre megakariocyty wzrosły w zawar...

Rekonstrukcja limfocytów B po przeszczepie szpiku ludzkiego. Antygen Leu-1 definiuje odrębną populację limfocytów B.

Różnice w ekspresji Leu-1 (CD5) określają dwie populacje komórek B po przeszczepieniu szpiku, komórkach Leu-1 + i Leu-1 B. Komórki Leu-1 + B były poliklonalne, pochodzące od dawcy i nie wykazywały ekspresji wykrywalnego receptora interleukiny 2. Komórki B Leu-1 + pojawiały się zazwyczaj 2-4 tygodnie po przeszczepieniu szpiku i często poprzedzały odzyskiwanie komórek Leu-1-B. Ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) spowodowała odzyskanie znacząco mniej komórek Leu-1 + B, podczas gdy limfocyty Leu-1 ulegały jedynie zmniejszeniu w ostrej GvHD. Analiza wieloc...

Potranslacyjna stabilizacja opiera się na niezależnej od p53 indukcji p21WAF1 / CIP1 / SDI1 w różnicowaniu ludzkich komórek białaczkowych.

p21WAF / CIP1 / SDI1 to niedawno zidentyfikowany gen ulegający ekspresji w komórkach niosących gen p53 typu dzikiego, ale nie zmutowany. Koduje białko jądrowe o masie 21 kD, które hamuje zależną od cyklin aktywność kinazy. Konstytutywną ekspresję mRNA p21WAF1 / CIP1 / SDI1 wykryto w komórkach nowotworowych od pacjentów z różnymi nowotworami hematologicznymi, jak również w prawidłowych komórkach jednojądrzastych szpiku kostnego oraz w liniach komórkowych mieloidalnych i limfoidalnych niezależnie od ich statusu p53. Indukowane różnicowanie promielocytowych komórek z niedoborem p5...

Wpływ miejsca zakażenia na odpowiedź immunologiczną na paciorkowce grupy A.

Odpowiedź immunologiczną po zakażeniu streptokokowym skóry i górnych dróg oddechowych (URT) badano prospektywnie w grupie normalnych dzieci w wieku 3-6 lat. Dzieci zostały przebadane, a hodowle paciorkowców grupy A otrzymywano co tydzień z gardła, nosa i zmian skórnych (jeśli są obecne). Połączone surowice zebrano na początku i na końcu badania, a zmiany mian przeciwciał zmierzono dla trzech różnych antygenów paciorkowcowych: streptolizyny O, dezoksyrybonukleazy B (DNAza B) i dinukleotydazy nikotynamidoadeninowej (NADazy). Odkrycia sugerują, że w przeciwieństwie do zakażenia odp...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym kalmodulinę o masie cząsteczkowej 59 kD zostało wyznakowane przez an...

Produkcja ciała ketonowego i utlenianie u osób otyłych na czczo.

Stężenie acetooctanu w osoczu i całkowite wytwarzanie ciał ketonowych i utlenianie do CO2 określono za pomocą techniki znacznika izotopowego u ośmiu otyłych osobników przechodzących stopniowe głodzenie. Po krótkim czasie postu i warunkach łagodnej ketonemii i minimalnej ketonurii szybkości wytwarzania acetooctanu i całkowitej produkcji ciała ketonowego i utleniania były bezpośrednio związane ze wzrostem stężenia w osoczu. Po dłuższym okresie postu i surowszej ketonii, acetooctan i całkowita produkcja ciał ketonowych oraz szybkości utleniania były wyższe, ale stały się niezw...

Zastosowanie mieszaniny hel-tlen podczas maksymalnego przepływu wydechowego w celu wykazania niedrożności w małych drogach oddechowych u palaczy

Mierzyliśmy reakcję na oddychanie mieszaniną 80% helu i 20% tlenu (He) podczas maksymalnego manewru przepływu wydechowego (MEFV) u 66 niepalących i 48 palaczy w wieku 17-67 lat. Wszyscy badani mieli (wymuszoną objętość wydechową 1 s / wymuszoną pojemność życiową [FEV1.0 / FVC]) × 100 więcej niż 70%. Podczas gdy natężenie przepływu palaczy mieściło się w zakresie ? 2 SD dla osób niepalących przy 50% VC (Vpax50), obie grupy wykazały zmniejszenie przepływu wraz z wiekiem (niepalący: r = -0,34, P <0,01, palacze r = -0,52, P <0,001). Osoby niepalące nie wykazywały istotne...