Wada immunoregulacyjnych podzbiorów komórek T u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, wykazana w przypadku przeciwciała anty-2H4.

Fenotyp powierzchni komórkowej limfocytów krwi obwodowej (PBL) u pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE) scharakteryzowano monoklonalnym przeciwciałem anty-2H4, które definiuje podzespół indukujący supresję człowieka. Wykazano, że populacja komórek T4 + 2H4 + ma kluczowe znaczenie dla aktywacji komórek supresorowych T8 +. Pacjenci ze SLE mają znacząco zmniejszony procent komórek T4 + 2H4 + (13 +/- 2%) w ich PBL w porównaniu z normalnymi kontrolami (21 +/- 1%) (P mniej niż 0,001). To zmniejszenie było największe u pacjentów z aktywnym SLE, szczególnie u pacjentów z chorobą nerek. Szeregowa analiza pacje...

Wzór skórnego odkładania immunoglobuliny G w podostrym toczniu rumieniowatym skórnym jest odtwarzany przez infuzję oczyszczonych autoprzeciwciał anty-Ro (SSA) ludzkim myszom szczepionym skórą.

Podostry skórny toczeń i toczeń noworodkowy są ściśle związane z obecnością autoprzeciwciał anty-Ro (SSA), ale nie ma bezpośrednich dowodów potwierdzających rolę anty-Ro (SSA) w tych chorobach. Po wstrzyknięciu rodzicielskim myszom, IgG z surowicy zawierającej anty-Ro (SSA) będzie wiązać ludzką skórę wszczepioną myszom. Aby ustalić, czy wiązanie przeciwciała jest spowodowane anty-Ro (SSA), przygotowano oczyszczone na podstawie powinowactwa anty-Ro (SSA) i pozbawione surowicy anty-Ro (SSA). Po wstrzyknięciu myszom z ludzkim przeszczepem skóry, oczyszczone przeciwciała anty-Ro (SSA) związały antygen w przeszc...

Dziedziczenie ludzkich wariantów 1-kwaśnej glikoproteiny (orosomucoid)

Chociaż warianty glikoproteiny ?-kwasowej wolnej od kwasu sialowego opisano u ludzi, sposób dziedziczenia tych typów nie został wcześniej opisany. Dzięki zastosowaniu nowej techniki immunofiksacji po elektroforezie w żelu agarozowym pełnej surowicy potraktowanej neuraminidazą, niniejsze badanie wykazuje, że typy wariantów glikoproteinowych? 1 w członach rodziny są zgodne z dziedziczeniem jako cechy autosomalne z kodominującą ekspresją. Częstotliwości genów zostały określone dla kilku grup etnicznych. Z całkowitej liczby 11 par macierzy-sznurka w surowicy siedem było niezgodnych typów, co wskazuje, że płód synte...

Genetyczny polimorfizm trzeciego składnika ludzkiego dopełniacza (C? 3)

Polimorfizm ludzkiego Cp3 został określony przez przedłużoną elektroforezę w agarozie świeżej surowicy. Co najmniej cztery, a prawdopodobnie pięć, allele zostały zidentyfikowane przez elektroforetyczne ruchliwości produktów genowych. Dziedziczenie trzech alleli, F1 F i S, jest zgodne z autosomalnym typem dominującym. Dziedziczenie S1 jest prawdopodobnie kodominujące, a dziedziczenie F0 <8 nie jest znane. Spośród 15 fenotypów przewidzianych przez te allele zaobserwowano osiem. Wydaje się, że allotypy różnią się ładunkiem powierzchniowym netto przy pH 8,6, ale nie wykazują żadnych oczywistych różnic w aktywn...

Najnowsze zdjęcia w galerii 50zhpmokotow:

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo zależna od względnej rezerwy perfuzji mięśnia sercowego, zgo...

Immunoreaktywna apolipoproteina E jest szeroko rozpowszechnionym białkiem komórkowym. Immunohistochemiczna lokalizacja apolipoproteiny E w tkankach pawiana.

Apolipoproteina (apo) E jest ważnym czynnikiem determinującym białko w homeostazie cholesterolu u człowieka. Białko syntetyzuje wątroba, a także wiele tkanek pozawątrobowych. W niniejszym badaniu zastosowano techniki immunohistochemiczne do identyfikacji apoE w określonych komórkach w różnych narządach pawiana. W 11 zbadanych tkankach stwierdzono, że następujące typy komórek zawierają immunoreaktywność apoE: astrocyty mózgowe; komórki pęcherzykowe tarczycy; pęcherzyki płucne typu II; hepatocyty i komórki Kupffera; komórki kory nadnerczy w zona fasciculata i zona reticularis; komórki rdzeniastego nadnerczy; nie...

Kliniczne i serologiczne różnice między toczniem rumieniowatym układowym a przeciwciałami przeciwko Ro w porównaniu do pacjentów z przeciwciałami przeciwko Ro i La.

Spośród 55 chorych na toczeń rumieniowaty układowy, u których wykryto przeciwciała przeciwko Ro i / lub La, wyróżniono dwie główne grupy przez miareczkowanie surowic w antyfuzoelektroforezie. Pierwsza grupa (30 pacjentów) posiadała przeciwciała przeciwko samemu Ro. Było to związane z wysoką częstością występowania przeciwciał przeciwko DNA (77%) i ciężkiej choroby nerek (53%). Druga grupa (23 pacjentów) posiadała przeciwciała przeciwko Ro i La, co wiązało się z mniejszą częstością występowania przeciwciał przeciwko DNA (30%) i bardzo niskim zapadalności na zapalenie nerek (9%). W tej grupie zaobserwowa...

Izodomia chromosomu 6 u noworodka z kwasicą metylmalonową i agenezą trzustkowych komórek beta powodujących cukrzycę.

Isodisomy (ID) to genetyczna anomalia zdefiniowana jako dziedziczenie dwóch kopii tego samego materiału genetycznego od jednego rodzica. ID u potomstwa jest rzadką przyczyną recesywnych chorób genetycznych poprzez dziedziczenie dwóch kopii zmutowanego genu od jednego rodzica nośnego. Badaliśmy noworodka z mut (o) kwasem metylomalonowym i zupełnym brakiem komórek beta produkujących insulinę w poza normalnie wyglądających wysepkach trzustkowych, powodujących cukrzycę insulinozależną. Pacjent zmarł 2 tygodnie po urodzeniu. Serotypowanie antygenów HLA, typowanie DNA loci HLA-B i HLA klasy II, badanie polimorficznych marke...

Wyolbrzymiony akrecji triglicerydów w ludzkich hybrydach linii preadipocytów i mysich linii nerek złożonych z komórek od masywnie otyłych osobników.

Aby dowiedzieć się o różnicowaniu tkanki tłuszczowej prekursorów z poporodowej tkanki tłuszczowej osób szczupłych i masywnie otyłych, hybrydy ludzkich komórek adenocytowych prekursor-mysie gruczolakoraki nerki (RAG) zostały utworzone przez fuzję z glikolem polietylenowym i hodowane selektywnie za pomocą 50 mikroMouainy w hipoksantynie aminopteryny tymidynowej. (HAT) medium. W warunkach, w których komórki macierzyste nie różnicowały się, wiele hybryd, które zostały sklonowane, ujawniło morfologiczne i biochemiczne dowody różnicowania. Oprócz aktywacji ludzkich genów w obrębie wspólnego jądra hybryd, prawdopod...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, podczas gdy aktywność MAD: S ADH wahała się od 38% do 73% kontroli. Przeniesienie aktywności flawoprote...

Kontrola produkcji szpiku przez poziom podaży żelaza

Poziom wytwarzania erytroidalnego szpiku różni się znacznie w różnych zaburzeniach erytropoetycznych. Częściowo odzwierciedla to poziom stymulacji erytropoetyną, określony przez nasilenie anemii. Jednak podaż żelaza odgrywa równie ważną rolę w kontroli erytropoezy. Jak wykazano u zdrowych osób poddanych długotrwałym niedokrwistościom wywołanym upuszczaniem krwi, szpik erytroidalny zwiększy produkcję o zaledwie dwa do ośmiu razy normalnie, w zależności od zapasu żelaza dostępnego z różnych puli żelaza. Podczas gdy żelazo dostarczane z normalnych magazynów siateczkowo-śródbłonkowych lub żelaza podawanego...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktowaniu. Pacjenci leczeni SK wykazywali znaczną dalszą degradację plazmidu fragmentu X do fragmentów Y i ...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a potwierdziło autentyczność klonu lambda gt11. Gen dla łańcucha a czynnika XIII został zmapowany unikalnie ...

Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierzono co 10 min przez 24 h zarówno podczas infuzji roztworu soli fizjologicznej, jak i rhIGF-I przy użyciu cz...

Rekonstrukcja limfocytów B po przeszczepie szpiku ludzkiego. Antygen Leu-1 definiuje odrębną populację limfocytów B.

Różnice w ekspresji Leu-1 (CD5) określają dwie populacje komórek B po przeszczepieniu szpiku, komórkach Leu-1 + i Leu-1 B. Komórki Leu-1 + B były poliklonalne, pochodzące od dawcy i nie wykazywały ekspresji wykrywalnego receptora interleukiny 2. Komórki B Leu-1 + pojawiały się zazwyczaj 2-4 tygodnie po przeszczepieniu szpiku i często poprzedzały odzyskiwanie komórek Leu-1-B. Ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) spowodowała odzyskanie znacząco mniej komórek Leu-1 + B, podczas gdy limfocyty Leu-1 ulegały jedynie zmniejszeniu w ostrej GvHD. Analiza wieloczynnikowa nie wykazała istotnego w...

Hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich u uszkodzonych tętnic szczura. Interakcje heparyny z podstawowym czynnikiem wzrostu fibroblastów.

Heparyna hamuje proliferację komórek mięśni gładkich (SMC) po urazie tętnic za pomocą mechanizmów, które nie zostały jeszcze zdefiniowane. Ponieważ w inicjacji proliferacji SMC pośredniczy podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów (bFGF), badaliśmy możliwość, że heparyna hamuje proliferację SMC przez zastąpienie bFGF ze ściany tętnicy. Stosując model tętnicy szyjnej z uszkodzeniem tętnicy szyjnej, wykazujemy, że wstrzyknięcie heparyny w bolusie powoduje wyczerpanie ściany tętnicy zarówno podawanego ogólnoustrojowo bFGF, jak i endogennego bFGF. Heparyna nie zmniejsza jednak zawartości bFGF w niezmodyfikowanyc...

Inaktywator czynnika chemotaktycznego w normalnej surowicy ludzkiej

Normalna ludzka surowica zawiera inaktywator czynników chemotaktycznych dla leukocytów obojętnochłonnych. Inaktywator czynnika chemotaktycznego (CF-I) pozostaje rozpuszczalny, gdy surowica jest frakcjonowana siarczanem amonu (przy 45% nasycenia), bezpośrednio i nieodwracalnie inaktywuje czynniki chemotaktyczne, i ma szerokie spektrum działania wskazane przez jego inaktywację fragmentów chemotaktycznych ludzkie C3 i C5 (trzeci i piąty składnik dopełniacza), C5a6y7a, i bakteryjny czynnik chemotaktyczny pochodzący z Escherichia coli. CF-I pojawia się jako aktywność dwufazowa zgodnie z metodami preparatywnymi ultrawirowania za...

Wada wiązania insuliny z receptorami u otyłych mężczyzn. Usprawnienie z ograniczeniem kalorii.

Przy insulinie wynoszącej 0,1 ng / ml, wiązanie (125I) insuliny in vitro do krążących limfocytów od 11 otyłych pacjentów było mniejsze niż obserwowane dla komórek od 10 cienkich ochotników. Ponadto w przypadku komórek otyłych insulina nie znakowana była mniej skuteczna w konkurowaniu ze znakowanym hormonem pod względem wiązania, zarówno przy niskim, jak i wysokim stężeniu insuliny nieznakowanej. Różnice te nie zostały uwzględnione przez wysokie stężenia insuliny w krążeniu otyłych pacjentów w czasie pobierania krwi lub przez różnice w degradacji hormonu lub w charakterystyce populacji komórek. Spadek wią...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SLeX), ligandu węglowodanowego dla selektyn. W niniejszym raporcie wykazaliśmy, że neutrofile od pacjenta...

Homozygotyczna 4,1 (-) dziedziczna eliptocytoza związana z mutacją punktową w dalszym kodonie inicjacyjnym genu białka 4.1.

Przebadaliśmy 43-letniego pacjenta z Hiszpanii z homozygotyczną, 4.1 (-) dziedziczną eliptocytozą. W krwinkach czerwonych brakowało jakiejkolwiek formy białka 4.1. Spektyna i aktyna były nieznacznie, ale znacznie zmniejszone. Zmiany pojawiły się na poziomie białek 4.5 i 4.9. Glikoporfina C uległa znacznemu zmniejszeniu. Nieprawidłowy allel był związany z haplotypem - ++ (Pvu II, Bgl II, Bgl II, Pvu II, Pvu II). mRNA 4.1 (-) miał pozornie normalny rozmiar, ale zmniejszył się o około dwie trzecie. Ponieważ nieprawidłowy fenotyp dotyczy czerwonej komórki, zsekwencjonowaliśmy regiony 4.1 cDNA, które wydają się krytyc...

Upośledzone wykorzystanie folanu w niedokrwistości złośliwej: badanie radioznakowanego 5-metylotetrahydrofolanu

Możliwą rolę kobalamin w stosowaniu metylotetrahydrofolianu w surowicy badano za pomocą radioznakowanego metylotetrahydrofolianu u osobników z niedokrwistością złośliwą. Po podaniu dożylnym, metylotetrahydrofolian-3H (SA 11,500 Ci / mol, dawka 0,05 ?g / kg) został usunięty z surowicy do tkanek osób z niedoborem witaminy B12, o połowę szybciej niż po tym, jak ci sami otrzymali witaminę B12. Niedobór witaminy B12 wiązał się także ze zwiększoną szybkością wydalania nerkowego metylotetrahydrofolianu lub jego pochodnych, a także z mniejszą szybkością metabolizmu nerkowego metylotetrahydrofolianu na inne pochodne...

Zmiany ilościowe i wewnątrzkomórkowe rozmieszczenie receptora androgenowego w napletku człowieka w funkcji wieku.

Aby uzyskać wgląd w czynniki kontrolujące wzrost penisa, zmierzyliśmy ilość i wewnątrzkomórkową dystrybucję specyficznego receptora androgenowego o wysokim powinowactwie w napletkach uzyskanych podczas obrzezania od 49 mężczyzn w różnym wieku od noworodka do 59 lat. Całkowity (ekstrakt cytosolowy plus jądrowy) receptor androgenowy zmniejszył się z około 40 fmol / g masy tkanki w noworodkowych napletkach do około 25 fmol / g przez 1 rok życia. Ilość receptorów wzrosła w dzieciństwie do około 180 fmol / g w późnych latach nastoletnich, a następnie spadła do około 20-40 fmol / g u mężczyzn w wieku powyżej ...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wysoki poziom Ca ++, ale fragmenty karboksylowe zawierały znacznie wi...

Wiązanie, internalizacja i lizosomalne połączenie 125I-glukagonu w izolowanych szczurzych hepatocytach. Ilościowy autoradiograficzny mikroskop elektronowy.

Gdy 125I-glukagon jest inkubowany ze świeżo wyizolowanymi hepatocytami szczurzymi i badany autoradiografią ilościową z użyciem elektronowego mikroskopu elektronowego, znakowany materiał umiejscawia się w błonie komórkowej komórki we wczesnym okresie inkubacji w temperaturze 20 stopni C; w późniejszych okresach inkubacji w temperaturze 20 ° C niewiele dalej ulega translokacji znakowanego ligandu. Gdy inkubacje przeprowadzane są w temperaturze 37 stopni C, znakowany materiał jest progresywnie internalizowany przez komórkę po krótkim opóźnieniu. Po dalszej analizie zinternalizowanej radioaktywności okazuje się, że ko...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce hodowlanej, które neutralizowały aktywność biologiczną OAF w rozcieńczeniach tak wysokich jak 1: 100 000...

Synovium jako źródło interleukiny 6 in vitro. Wkład w lokalne i układowe objawy zapalenia stawów.

Zapalenie maziówki jest często związane ze zmianami ogólnoustrojowymi, takimi jak zwiększone poziomy białek ostrej fazy i hipergammaglobulinemię, których nie można wytłumaczyć cytokinami opisanymi w płynach maziówkowych i wydzielinach synoviocytu. Interleukina 6 (IL-6) została ostatnio scharakteryzowana jako mediator wielu odpowiedzi zapalnych. Ta cytokina promuje wzrost i różnicowanie limfocytów T i B oraz syntezę białka ostrej fazy. Zbadaliśmy zatem produkcję IL-6 przez synowiocyty ludzkie i jej obecność w płynach maziowych. W warunkach in vitro synowiocyty samoistnie uwalniały IL-6, która była zwiększona pr...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym ani w odzyskaniu SP i NKA. Analiza HPLC [3H] Pro2,4-SP i 125I-His...

Ilościowa radiautografia transportu cukru w biopsjach jelita od normalnych ludzi i pacjenta z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Zarówno gromadzenie galaktozy, jak i wiązanie floryzyny przez kolumnowe komórki nabłonkowe badano in vitro za pomocą niedawno opracowanej techniki radiografii z wysoką rozdzielczością plastyczną, która jest szczególnie odpowiednia dla małych ilości biopsji. Analiza gęstości radioizotopów na ziarnach zapewnia definitywne poparcie dla poglądu, że mechanizmy komórkowe leżące u podstaw wchłaniania glukozy-galaktozy u zwierząt laboratoryjnych mają pełne zastosowanie w jelicie cienkim człowieka. Nawet liczba nośników cukru w membranie mikrofoworynowej wydaje się podobna, a główna różnica ilościowa, mniejsze po...

Ekspresja czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego nie sprzyja transformacji, ale zapewnia przewagę wzrostu in vivo komórkom jajowym chomika chińskiego.

Naczyniowy śródbłonkowy czynnik wzrostu (VEGF) jest mitogenem o specyficzności względem komórek śródbłonka in vitro i induktorem angiogennym in vivo. Testowaliśmy hipotezę, że VEGF może nadawać komórkom ekspresję wzrostu in vivo. Dihydrofolatereductase - komórki jajnika chomika chińskiego transfekowano wektorami ekspresyjnymi, które kierują konstytutywną syntezą VEGF. Ani ekspresja, ani egzogenne podawanie VEGF nie stymulowało zależnego od zakotwiczenia lub niezależnego od zakotwiczenia wzrostu komórek jajnika chomika chińskiego in vitro. Jednak klony eksprymujące VEGF, w przeciwieństwie do komórek kontrolny...

Nowa metoda pomiaru uwalniania jodu tarczycy u człowieka

Opisano nową metodę wykrywania zmian szybkości uwalniania wszystkich jodowanych produktów przez tarczycę u człowieka. 125I zastosowano do endogennego znakowania gruczołu tarczycy, a pozajelitową dawkę 131I tyroksyny użyto do wytworzenia źródła referencyjnego 131I. Aktywność uwalniania jodu tyroksylowego oceniono ilościowo przez pomiar zmian w wartościach stosunku 125I / 131I uzyskanych z próbek moczu w czasie. Dobowe zmiany w modelach uwalniania tarczycy obserwowano u pacjentów z eutyreozą, którzy zostali natychmiast zahamowani przez podanie egzogennej trijodotyroniny i zostali zasymulowani przez wstrzyknięcie domi...

Czynniki kontrolujące uwalnianie glukagonu do żołądka.

Układ składający się z izolowanego żołądka psa perfundowanego pełną krwią został zaprojektowany do badania wydzielania glukagonu w żołądku. W warunkach podstawowych uwalnianie glukagonu przez żołądek wynosiło 0,0-3,1 ng glukagonu / 100 g żołądka na minutę. Arginina, przy stężeniu plazmy w osoczu wynoszącym średnio 10 mM, wywołała szybkie uwalnianie glukagonu. To gastryczne uwalnianie glukagonu zostało niemal całkowicie zniesione przez somatostatynę (100 ng / ml). Na wydzielanie glukagonu w żołądku nie miała wpływu sama hiperglikemia, ale zmniejszyła się o około 40%, gdy hiperglikemia współistniał...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i produkcję GH o 40-70%. W kondycjon...

Subkomórkowa lokalizacja dużej podjednostki Mo1 (Mo1 alfa, dawniej gp 110), glikoproteiny powierzchniowej związanej z adhezją neutrofilów.

Mo1 alfa (dawniej gp 110) to glikoproteina neutrofilowa, której niedobór jest związany z nieprawidłowościami w kilku funkcjach neutrofili, w tym defektami przylegania, chemotaksją i fagocytozą. Badanie całych komórek i składników subkomórkowych za pomocą zarówno technik immunologicznych, jak i elektroforetycznych wykazało, że Mo1 alfa znajdował się głównie w określonych granulkach, ale niewielka część była obecna w błonie komórkowej, gdzie jest wystawiona na działanie środowiska zewnątrzkomórkowego i może wiązać się do przeciwciała anty-Mo1. Podczas degranulacji, Mo1 alfa ulega translokacji z określon...

Zahamowane pośredniczone przez przeciwciała zabijanie limfocytów T supresyjnych jako możliwa przyczyna makroglobulinemii w zespole splenomegalii tropikalnej.

W celu zbadania patogenezy makroglobulinemii w zespole tropikalnej splenomegalii (TSS) ocenialiśmy funkcjonalną aktywność limfocytów B i podzbiorów komórek T w sześcienkowym oznaczaniu mitogenu syntezy immunoglobulin. Jednojądrzaste komórki od pacjentów z TSS wytwarzały więcej IgM niż komórki z wioski lub z odległych kontroli. Wydaje się, że wynika to ze zmniejszenia liczby i / lub aktywności supresorowych limfocytów T fenotypu T8 +. Brak funkcjonalnych supresorowych limfocytów T był związany z obecnością w surowicach od pacjentów z TSS przeciwciał IgM, które specyficznie zabijały komórki T8 +, 9,3-, 60.1+ o...

Wrodzona wada transportu jelitowego żelaza u myszy z niedokrwistością związaną z płcią

Transport żelaza przez wywiniętą torebkę dwunastniczą in vitro badano na myszach z niedokrwistością związaną z płcią (symbolem genu sla) (odziedziczoną niedokrwistością z niedoboru żelaza), u normalnych myszy iu myszy normalnych na diecie ubogiej w żelazo i suplementowanej żelazem. Chociaż ogólna ilość żelaza w śluzówce była taka sama w worku zwykłym i normalnym, transport żelaza do wnętrza worka był znacznie zmniejszony w podłożu. Wada transportu żelaza u stada została podkreślona przez fakt, że genotypowo normalne myszy na diecie ubogiej w żelazo wykazywały znacznie zwiększony transport żelaza. An...

Ostre immunologicznie płucne zapalenie pęcherzyków płucnych

Ostre urazy immunologiczne płuc szczura wywołano przez wstrzyknięcie dooskrzelowe przeciwciała heterologicznego i wstrzyknięcie dożylne radioznakowanego antygenu. W ciągu 4 godzin wydziela się ostra krwotoczna wysięk bogatopłytkowy w obszarach wyrostka zębodołowego i śródmiąższowego, a następnie stopniowo zanika. Uszkodzenie płuc w tym modelu można oznaczyć ilościowo na podstawie pomiarów zwiększonej przepuszczalności naczyń i hemoglobiny do ekstrakcji. Dzięki zastosowaniu technik immunofluorescencyjnych wykazano wyściółki pęcherzykowe i śródmiąższowe antygenu i przeciwciała, ale nie trzeci składnik do...

Liza miotub przez alloreaktywne cytotoksyczne komórki T i komórki NK. Związek z transplantacją mioblastów.

Celem tego badania było zbadanie podatności miotubul ludzkich na lizę przez dwa główne typy cytotoksycznych komórek efektorowych, komórki T cytotoksyczne CD3 + CD8 + (CTL) i komórki NK (CD16 + CD56 +). Preparaty mioblastów stosowane jako komórki docelowe miały czystość większą niż 90%, co oceniono przez immunobarwienie z przeciwciałem monoklonalnym Leu19 (MAb), które reaguje krzyżowo z cząsteczką adhezyjną komórek nerwowych N-CAM. Allospecyficzne linie CTL wytworzono z mieszanych hodowli limfocytów, a świeżo wyizolowane allogeniczne i autologiczne komórki krwi obwodowej użyto jako źródło komórek NK. Cytoto...

Struktura błony podstawnej kapilar: badanie porównawcze diabetyków i seksualnych atelektycznych karłów

Grupa 32 seksualnych atelektycznych karłów z wyizolowanym niedoborem ludzkiego hormonu wzrostu (HGH) była wcześniej podobna do osób z genetyczną cukrzycą pod względem hiperlipemii, nietolerancji węglowodanów i wzorców wydzielania insuliny. 11 z tych krasnoludów wykonało biopsje igły z mięśnia czworogłowego uda i tkankę utrwaloną pod mikroskopem elektronowym. Grubość błony podstawnej kapilary została zmierzona i porównana z pomiarami uzyskanymi uprzednio u chorych na cukrzycę i osób zdrowych. Pomiary były podobne w kontrolach i krasnoludkach (odpowiednio 1080? 27 A i 1086? 90 A) i znacznie mniejsze niż u diabet...

Generowanie trombiny i wydzielanie czynnika płytkowego 4 podczas krzepnięcia krwi.

Badaliśmy reakcję uwalniania płytek krwi i wytwarzanie trombiny podczas spontanicznego krzepnięcia krwi pełnej in vitro. Zarówno tworzenie się trombiny, jak i wydzielanie czynnika płytkowego 4 wykryto co najmniej 12 minut przed krzepnięciem (czas krzepnięcia, 22-26 minut). Początkowo przy niskich stężeniach trombiny (2- 5 ng / ml) obserwuje się niewielki wzrost czynnika 4 płytek krwi (mniej niż 1% ilości obecnej w surowicy). Następnie następuje stopniowy wzrost zarówno czynnika 4 w czynniku płytkowym, jak i stężenia trombiny w okresie 12 do 20 minut. Na koniec, 5 min 5 przed krzepnięciem, następuje szybkie zwięk...

Obecność immunoreaktywnej beta-endorfiny w prawidłowym ludzkim osoczu: jednoczesne uwalnianie beta-endorfiny z adrenokortykotropiną po podaniu metyraponu.

Aby wyjaśnić, czy beta-endorfiny występują w osoczu normalnych osobników, ekstrakty osocza uzyskane przed i po podaniu metyraponu poddano chromatografii żelowej, a otrzymane frakcje badano czułym testem radioimmunologicznym na beta-endorfinę. Podstawowy poziom beta-endorfiny w osoczu wynosił 5,8 +/- 1,1 pg / ml (średnia +/- SE, n = 5), która wzrosła znacząco do poziomu 48,9 +/- 3,8 pg / ml po podaniu pojedynczej dawki doustnej ( 30 mg / kg masy ciała) podawania metyraponu (P mniejsze niż 0,001). Poziom ACTH w osoczu również wzrósł ze średniego poziomu podstawowego wynoszącego 73 +/- 4 pg / ml do 269 ? 41 pg / ml po p...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i produkcję GH o 40-70%. W kondycjon...

Wpływ miejsca zakażenia na odpowiedź immunologiczną na paciorkowce grupy A.

Odpowiedź immunologiczną po zakażeniu streptokokowym skóry i górnych dróg oddechowych (URT) badano prospektywnie w grupie normalnych dzieci w wieku 3-6 lat. Dzieci zostały przebadane, a hodowle paciorkowców grupy A otrzymywano co tydzień z gardła, nosa i zmian skórnych (jeśli są obecne). Połączone surowice zebrano na początku i na końcu badania, a zmiany mian przeciwciał zmierzono dla trzech różnych antygenów paciorkowcowych: streptolizyny O, dezoksyrybonukleazy B (DNAza B) i dinukleotydazy nikotynamidoadeninowej (NADazy). Odkrycia sugerują, że w przeciwieństwie do zakażenia odpowiedzi przeciwciał URT na strepto...

Wadliwa chemotaksja granulocytów w zespole Chediak-Higashi

Badania in vivo i in vitro chemotaksji granulocytów przeprowadzono u trzech pacjentów z zespołem Chediak-Higashi. Okna rebuckiej skóry wykazywały zmniejszoną akumulację leukocytów w miejscu zapalnym. Badania w komorach Boydena udokumentowały defekt komórkowy w chemotaksji granulocytów. Odpowiedź chemotaktyczna komórek Chediak-Higashi za pomocą tej techniki wynosiła około 40% wartości normalnej i była konsekwentnie zmniejszana przy użyciu kilku różnych bodźców chemotaktycznych. Ten deficyt został powiększony przez skrócenie czasu inkubacji komory lub zmniejszenie wielkości porów filtra mikroporów i był niezal...

Ludzkie i szczurze komórki beta różnią się transporterem glukozy, ale nie ekspresją genu glukokinazy.

Homeostaza glukozy jest kontrolowana przez czujnik glukozy w trzustkowych komórkach beta. Badania na komórkach beta gryzoni sugerują rolę GLUT2 i glukokinazy w tej funkcji kontrolnej i mechanizmach prowadzących do cukrzycy. Niewiele jest bezpośrednich dowodów na to, że te dwa białka wiążą się z rozpoznawaniem glukozy przez ludzkie komórki beta. W niniejszym badaniu in vitro bada się rolę transportu glukozy i fosforylacji w preparatach beta-komórek z niedoczynnością cukrzycy u trzustki ludzkiej. Ludzkie komórki beta różnią się od komórek beta gryzoni ekspresją genu transportera glukozy (głównie GLUT1 zamiast GL...

Spontaniczne wytwarzanie transformującego czynnika wzrostu-beta 2 przez pierwotne hodowle komórek nabłonka oskrzeli. Wpływ na zachowanie komórek in vitro.

Zdolność komórek nabłonkowych dróg oddechowych do wytwarzania transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) może być ważnym mechanizmem kontroli wzrostu, różnicowania i naprawy nabłonka dróg oddechowych. Aby określić, czy komórki nabłonkowe dróg oddechowych są zdolne do wytwarzania TGF-beta, zbadaliśmy pierwotne hodowle bydlęcych komórek nabłonka oskrzeli. Przy użyciu testu biologicznego aktywność TGF-beta wykryto łatwo w pożywce kondycjonowanej przez bydlęce komórki nabłonka oskrzeli. Neutralizujące surowice odpornościowe na TGF-beta 1 i TGF-beta 2 zastosowano do wykazania, że większość aktywnoś...

Przetwarzanie kompleksów immunologicznych u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym. Badania obrazowania i oczyszczania in vivo.

Nieprawidłowe przetwarzanie kompleksów immunologicznych (IC) może być ważne w patogenezie układowego tocznia rumieniowatego (SLE). Klirens dużego rozpuszczalnego IC (zawierającego antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) / anty-HBsAg) znakowanego 123I zbadano u 12 zdrowych osób i 10 pacjentów ze SLE. Lokalizację IC analizowano za pomocą statycznej i dynamicznej scyntygrafii gamma. Początkowy klirens z krwi był szybszy u pacjentów (mediana t1 / 2 = 2,15 min) niż u zdrowych (mediana t1 / 2 = 5,15 min) z powodu szybszego wychwytu w wątrobie. Jednak w grupie SLE, do 12% kompleksów zostało uwolnionych...

Aktywacja transkrypcji i nadwrażliwe miejsca DNazy I są związane z selektywną ekspresją genu peptydu uwalniającego gastrynę.

Peptyd uwalniający gastrynę (GRP) jest hormonem neuropeptydowym i czynnikiem wzrostu wytwarzanym normalnie przez komórki nerwowe i neuroendokrynne, jak również przez guzy ludzkiego drobnokomórkowego raka płuca (SCLC) i pochodne linie komórkowe. W tym badaniu porównano strukturę ludzkiego genu prepro-GRP w czterech liniach komórkowych SCLC, które wyrażają zmienne poziomy mRNA GRP w stanie stacjonarnym. Wydaje się, że regulacja ekspresji genu GRP odbywa się na poziomie pierwotnej transkrypcji w oparciu o przebieg jądrowy w badaniach. W dwóch liniach komórkowych SCLC eksprymujących GRP znajdujemy pojedyncze miejsce star...

Ludzkie białko wiążące granulki / pyłek. Rozpoznanie i identyfikacja jako transferyna.

Stwierdzono, że normalna ludzka surowica zawiera stabilne termicznie białko, które promuje wiązanie granulocytów do pyłku trawy tymotki (granulocytów / białek wiążących pyłki [GPBP]). GPBP oczyszczono metodą filtracji żelowej, chromatografii anionowymiennej i chromatografii powinowactwa. Praktycznie cała aktywność wiązania granulocytów / pyłków była związana z białkiem beta-1 o masie cząsteczkowej około 77000D i punkcie izoelektrycznym pomiędzy 5,5 i 6,1. Za pomocą immunoelektroforezy i elektroforezy na żelu poliakryloamidowym z dodecylosiarczanem sodu, białko zidentyfikowano jako transferynę. Monospecyficz...

Czynnik tkankowy jest głównym bodźcem do tworzenia roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego u królików.

Zbadaliśmy możliwe mechanizmy lokalnej inicjacji koagulacji w tworzeniu roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego za pomocą modelu królika. Aktywację kontaktową i ekspresję czynnika tkankowego przez świeżo wycięte zastawki aortowe oceniano za pomocą testów opracowanych do użycia z hodowanymi komórkami. Samemu bakteriom brakowało aktywności prokoagulacyjnej i nie występowała kontaktowa aktywacja plazmy przez wycięte zastawki. Zakażone 4-d, ale nie kontrolujące zawory wykazywały istotną aktywność czynnika tkankowego (231 +/- 17 mU vs. 51 +/- 7 SE), które nie korelowały z liczbą bakterii w wegetacji. Akt...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, że hamowanie lub nieobecność mieloperoksydazy powoduje zwiększone w...

Specyficzne bioaktywności pochodzących z monocytów interleukiny 1 alfa i interleukiny 1 beta są podobne do siebie na hodowanych tymocytach mysich i na hodowanych komórkach ludzkiej tkanki łącznej.

W niniejszym raporcie porównujemy aktywności biologiczne czystej, ludzkiej alfa i beta pochodzącej z monocytów interleukiny 1 (IL-1) w standardowym teście proliferacji tymocytów, test proliferacji ludzkiego fibroblastów skóry oraz w teście mierzącym stymulację prostaglandyny E2 (PGE2). ) uwalnianie z ludzkich synowiocytów reumatoidalnych. W każdym przypadku różne gatunki IL-1 wytwarzały nasycalną stymulację i dawały podobne krzywe odpowiedzi na dawkę. Maksymalną stymulację połowiczną obserwowano przy średnim stężeniu IL-1 29 pM w teście tymocytów, 2 pM w teście proliferacji fibroblastów skóry i 5 pM w teś...

Wymiana dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus: wielokompartmentowa analiza kinetyki dwutlenku węgla

Wymiany dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus badano ilościowo za pomocą wodorowęglanu sodu-14C i stosując model układu siedmiu przedziałów. Szybkości transferu w różnych przedziałach, wielkości przedziałów i szybkości produkcji dwutlenku węgla przez płód i matkę określono za pomocą komputera zaprogramowanego tak, aby pasował do modelu teoretycznego do danych poprzez dostosowanie wartości parametrów modelu aż do najlepszego dopasowania ? Otrzymano. Potwierdzono, że wymiana dwutlenku węgla pomiędzy płodową i matczyną krwią przez łożysko jest szybka, że pomiędzy płodową krwią i płynem owodniowy...

Badanie przestrzeni międzykomórkowych u królików podczas jej zwiększania objętości i po leczeniu toksyną cholery

Efekty ostrej ekspansji objętościowej i śródwieńcowego podawania toksyny cholery zbadano w jelicie królika. Wykazano, że ekspansja dużej objętości odwraca normalny reabsorpcyjny strumień wody i powoduje znaczne wydzielanie płynu. Faza i badanie mikroskopowe nabłonka jelita czczego wykazały, że nastąpiło znaczne rozszerzenie przestrzeni międzykomórkowych. Badanie nabłonka jelita czczego po leczeniu toksyną cholery wykazało, że w związku z wysokim odsetkiem wydzielania płynu przestrzenie międzykomórkowe były wyjątkowo małe, a boczne błony sąsiednich komórek były blisko siebie przylegające. Tak więc mecha...

Identyfikacja pojedynczej zmiany nukleotydów w genie fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRTYale) odpowiedzialnej za zespół Lesch-Nyhana.

Całkowity niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyny-guaniny (HPRT) powoduje zespół Lesch-Nyhana. Wcześniejsza charakterystyka zmutowanej formy HPRT, HPRTYale, u osobnika z zespołem Lescha-Nyhana ujawniła normalne stężenia mRNA i białka, brak resztkowej aktywności katalitycznej i migrację katodową po PAGE. Sklonowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy cDNA HPRTYale. Sekwencja nukleotydów cDNA HPRTYale pełnej długości ujawniła podstawienie pojedynczego nukleotydu w porównaniu z cDNA HPRT normalnego: G ---- C w pozycji nukleotydowej 211. Transwersja ta przewiduje substytucję argininy na glicynę w pozycji 71 aminokwasu, wyj...

Synteza antygenu czynnika VIII przez hodowlane megakariocyty świnki morskiej

Immunoprecypitaty zawierające antygen czynnika VIII świnki zostały przygotowane z osocza świnki morskiej z reagującym krzyżowo króliczym antyludzkim czynnikiem VIII. Monospecyficzne antysurowice dla świnki morskiej Antygen czynnika VIII wytworzono u królików, stosując te przemyte immunoprecypitaty jako immunogeny. Powstały antysurowice na antygen czynnika VIII świnki morskiej wykrył antygen czynnika VIII w osoczu świnki morskiej i zahamował aktywność czynnika von Willebranda w osoczu świnki morskiej. To przeciwciało wykrywa również antygen czynnika VIII w rozpuszczonej mieszaninie białek przygotowanej z izolowanych...

Związek zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek z przepuszczalnością wody w ropie pęcherza moczowego leczonej wazopresyną.

Wcześniej wykazano, że przy mikroskopii elektronowej z zamrożonym pękaniem wazopresyna indukuje specyficzne zmiany strukturalne błony śluzowej komórek ziarnistych z pęcherza moczowego w zależności od dawki. Zmiany te składają się z zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek i są obserwowane zarówno w obecności, jak i przy braku gradientu osmotycznego. Zbadano wpływ metoheksytetu, selektywnego inhibitora przepływu wody stymulowanego wazopresyną, oraz wpływu floretryny, selektywnego inhibitora przepuszczalności mocznika na strukturę błony komórkowej ziarniaka ziarnistego. Methoheksitalne leczenie stymulowanego waz...

Poziomy we krwi i szybkość wytwarzania 17-hydroksypregnenolonu u człowieka

Opracowano wiarygodny test radio-ligand do pomiaru 17-hydroksypregnenolonu w osoczu krwi obwodowej człowieka. Średnie stężenie 17-hydroksypregnenolonu w osoczu u mężczyzn wynosiło 1,9 ?g / ml; a u kobiet 3,5 miligrama / ml. Te środki nie różniły się znacząco od siebie, a poziomy były takie same w fazie pęcherzykowej i lutealnej cyklu miesiączkowego. U kobiet kora nadnerczy była źródłem 17-hydroksypregnenolonu; u mężczyzn 40% zostało wytworzone przez jądra. Ponieważ wskaźnik klirensu metabolicznego wynosił około 2000 litrów / 24 godziny, oszacowania szybkości produkcji wynosiły 4-7 mg / 24 godz. Zmierzono ko...

Osadzanie i uwalnianie witaminy D3 z tkanki tłuszczowej: dowód na miejsce przechowywania u szczura

Witamina D we wszystkich tkankach ciała była znakowana radioaktywnie przez uzupełnianie szczurów odstawiających witaminę D z niedoborem doustnej witaminy D3-4-14C przez 2 tygodnie. Następnie wstrzymano całą witaminę D i zmierzono radioaktywność i zawartość witaminy D w różnych narządach i tkankach. Stwierdzono, że tkanka tłuszczowa zawiera zdecydowanie największą ilość radioaktywności w ciągu 3-miesięcznego okresu doświadczalnego. Natychmiast po suplementacji połowa całkowitej radioaktywności w tkance tłuszczowej odpowiadała niezmienionej wit. D3, a druga połowa - polarnym metabolitom i estrom witaminy D3...